Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, mieszczący się we Władysławowie (województwo pomorskie), jest majestatycznym obiektem rzymskokatolickim o bogatej historii. Znany także jako Kościół Wniebowzięcia Matki Boskiej Królowej Wychodźstwa Polskiego, należy do dekanatu morskiego w archidiecezji gdańskiej. Ten wyjątkowy zabytek przyciągnie uwagę zarówno miłośników architektury sakralnej, jak i turystów zainteresowanych ciekawą historią oraz pięknem architektury.
Kościół we Władysławowie sesnacyjnie łączy elementy stylu neogotyckiego z modernizmem. Jego bryła zachwyca nietypowymi rozwiązaniami konstrukcyjnymi oraz harmonijnym połączeniem poszczególnych elementów architektonicznych. Ważnym punktem na mapie miłośników architektury jest również wieża-dzwonnica, będąca integralną częścią świątyni.
Kościół został zaprojektowany przez dwóch znanych gdańskich architektów - Szczepana Bauma i Andrzeja Kuleszę. Monumentalny żelbetowy szkielet budowli podtrzymuje ogromny, dwuspadowy dach, tworzący charakterystyczny wygląd zewnętrzny świątyni. Elewację frontową zdobi układ okrągłych okienek, które nadają budowli unikalnego charakteru. Z obu boków dachu wyrastają stożkowate kaplice boczne, dodające budowli strzelistości i wyjątkowego wyglądu. Brak zbytniej dekoracyjności elewacji sprawia, że kościół zachowuje surową, lecz elegancką formę.
Znaczącym elementem kościoła jest wieża-dzwonnica, wybudowana w latach 1996-1997 według projektu architekta Szczepana Bauma i inżyniera konstruktora Antoniego Gronka. Nawiązując formą i materiałem do stylu świątyni, wieża ta skutecznie podkreśla jej imponującą bryłę oraz staje się ważnym punktem orientacyjnym w okolicy.
Wnętrze świątyni, mimo skromnego wyposażenia, zachwyca przepięknymi witrażami, które zdobią wąskie pasy okien, wprowadzając niepowtarzalną grę świateł. Ograniczona dekoracyjność wnętrza kieruje uwagę wiernych i odwiedzających na jego spokojną i duchową atmosferę.
Historia kościoła we Władysławowie sięga roku 1930, kiedy to położono kamień węgielny pod budowę kaplicy wówczas w Wielkiej Wsi. Dzięki inicjatywie Towarzystwa Przyjaciół Hallerowa i księdza Kazimierza Marklejna, wzniesiono neogotycki kościół z czerwonej cegły, który został ukończony w 1935 roku i poświęcony przez biskupa morskiego Okoniewskiego. Po II wojnie światowej opiekę nad świątynią przejęli kapłani z Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej. W 1957 roku podczas urzędowania proboszcza księdza Alojzego Piłata, rozpoczęto rozbudowę starej świątyni i położono kamień węgielny pod nowy kościół. W 1987 roku kościół został wpisany do rejestru zabytków województwa gdańskiego, co podkreśla jego wyjątkową wartość artystyczną i konstrukcyjną.
Kościół znajduje się w pięknym otoczeniu, które sprzyja chwilom skupienia i refleksji. Przyciąga nie tylko wiernych, ale i turystów zainteresowanych historią oraz architekturą. Spacerując w jego pobliżu, można podziwiać malownicze krajobrazy oraz odetchnąć od zgiełku codziennego życia.
ks. Pronobisa 6
ul. Żwirowa 1
ul. Generała Hallera 19
Odkryj najlepsze miejsca na mapie turystycznej
Dodaj nowy obiekt
Działamy na serwerach host1.eu