Kościół rektorski Św. Trójcy

Opis atrakcji

Co zasługuje na uwagę

Kościół Świętej Trójcy to ogromna skarbnica cennych dzieł sztuki z XV-XVIII wieku. Znajduje się tutaj zespół drewnianych stalli zakonników z dekoracjami roślinnymi i ornamentalnymi, późnogotycki krucyfiks z około 1500 roku oraz dwie ołtarzowe tryptyki przedstawiające sceny maryjne i starotestamentowych królów. Warto zwrócić uwagę na instrumenty muzyczne - po odbudowie w 2018 roku świątynia zyskała XVIII-wieczny prospekt organowy, który dla turystów jest nie tylko pięknym, ale też unikalnym elementem.

Architektura zewnętrzna

Świątynia jest doskonałym przykładem późnogotyckiej architektury ceglanej. Gładkie elewacje, przeprute wielkimi ostrołukowymi oknami, stanowią doskonałe tło dla bogatej i zróżnicowanej dekoracji architektonicznej szczytów. Wschodnia elewacja prezbiterium i wschodnia oraz zachodnia korpusu nawowego są ozdobione szczytami o dekoracyjnych detalach, które nadają budynkowi niepowtarzalny charakter. Na dachu prezbiterium znajduje się sześcioboczna wieżyczka na sygnaturkę, a całość dopełniają oszkarpowane elewacje.

Wieże

Kościół posiada kilka charakterystycznych wieżyczek. Na wschodnich krańcach prezbiterium znajdują się trzy ośmioboczne wieżyczki, z których dwie są narożne, a jedna centralna. Smukła wieżyczka na planie czworoboku, przekształcona na ośmiokątną w wyższych kondygnacjach, z barokową latarnią i cebulastym hełmem dodaje temu monumentalnemu obiektowi lekkości i delikatności. Warto również wspomnieć o wieżyczce na sygnaturkę, która jest jednym z nielicznych zachowanych przykładów tego typu konstrukcji w Polsce.

Wnętrze kościoła i jego zabytki

Wnętrze kościoła św. Trójcy zachwyca różnorodnością form sklepieniowych, łącząc elementy sklepienia gwiaździstego i sieciowego. Ozdobione ośmiobocznymi filarami międzynawowymi i lizenami kroksztynowymi wspornikami, sklepienia tworzą malowniczy i bogaty wystrój architektoniczny. Najważniejszymi zabytkami są tutaj wspomniane już dwa tryptyki, zespół stalli zakonników oraz późnogotycki krucyfiks. Organy, wybudowane przez Kristiana Wegscheidera, są doskonałym przykładem rzemiosła organowego odrestaurowanym z dbałością o szczegóły. Równie ciekawymi dziełami są epitafia: Martina Ravenvalta, Mikołaja Harnisha oraz Henryka Mollera.

Historia kościoła

Kościół powstał na mocy przywileju papieża Marcina V w 1419 roku dla franciszkanów sprowadzonych do Gdańska. Budowę rozpoczęto w 1422 roku, a ukończono w 1433 roku. W 1484 roku zapoczątkowano rozbudowę, która obejmowała między innymi przebudowę prezbiterium i budowę trójnawowego, halowego korpusu nawowego. Reformacja przyniosła zmiany: w 1556 roku klasztor przekazano miastu, założono tutaj Gdańskie Gimnazjum Akademickie oraz bibliotekę. W XIX wieku kościół przekształcono na Muzeum Miejskie, a po II wojnie światowej obiekt stał się częścią Muzeum Narodowego. W latach 2008-2018 dokonano rekonstrukcji XVIII-wiecznego prospektu organowego.

Otoczenie kościoła

Kościół stanowi integralną część dawnego zespołu klasztornego Braci Mniejszych Konwentualnych, który obejmuje także kaplicę św. Anny, dom ryglowy oraz przyległe zabudowania z wirydarzem. Otoczenie kościoła, pełne zabytkowych elementów, stanowi doskonałe miejsce na spacer i kontemplację historii oraz architektury Gdańska.