Kościół św. Kazimierza Królewicza w Krakowie (ul. Reformacka)

Opis atrakcji

Co zasługuje na uwagę

Kościół św. Kazimierza Królewicza jest wyjątkowy ze względu na swoją fascynującą historię oraz liczne zabytki. We wnętrzu kościoła można podziwiać późnobarokowe ołtarze, w tym główny ołtarz z krucyfiksem zgodnie z regułą zakonu reformatów. Warto również zwrócić uwagę na obraz św. Kazimierza, uważany za dzieło Daniela Schultza, oraz liczne malowidła autorstwa Wojciecha Eljasza-Radzikowskiego i Michała Stachowicza.

Architektura zewnętrzna

Fasada kościoła św. Kazimierza Królewicza wyróżnia się trzema płytkimi wnękami, w których umieszczono barokowe płaskorzeźby przedstawiające świętych: Kazimierza, Antoniego i Piotra z Alkantary. Te detale architektoniczne przyciągają wzrok i nadają budowli unikalny charakter.

Wnętrze kościoła i jego zabytki

Wnętrze kościoła zachwyca późnobarokowymi ołtarzami z XVIII wieku. Główny ołtarz zdobi krucyfiks, a boczny ołtarz po lewej stronie przedstawia wizerunek św. Kazimierza, uważany za dzieło Daniela Schultza. Kolejne cenne obrazy to "Wizja św. Antoniego" i "Św. Piotr z Alkantary" pędzla Wojciecha Eljasza-Radzikowskiego oraz "Św. Katarzyna Aleksandryjska" autorstwa Michała Stachowicza.Malowidła na sklepieniu kościoła, wykonane przez Aleksandra Mroczkowskiego w 1904 roku, dodają wnętrzu wyjątkowego uroku. W 1901 roku do prawej strony nawy dobudowano kaplicę, w której umieszczono obraz Pana Jezusa Miłosiernego – najstarszy zachowany obraz pochodzący z pierwotnego kościoła.

Historia kościoła

Historia kościoła św. Kazimierza Królewicza sięga 1622 roku, kiedy to Reformaci przybyli do Polski. Początkowo osiedlili się na przedmieściu Garbary. Pierwszy kościół, wybudowany dzięki ofiarności Zuzanny Amendówny i ukończony w 1640 roku, spłonął podczas potopu szwedzkiego.Obecna świątynia powstała w 1666 roku, kiedy to biskup Mikołaj Oborski poświęcił kamień węgielny. Główne fundusze na budowę pochodziły od Stanisława Warszyckiego oraz Franciszka Szembeka. Konsekracji kościoła dokonano w 1672 roku.

Otoczenie kościoła

Po przeciwnej stronie ulicy, na parceli podarowanej zakonowi w 1735 roku, znajduje się cmentarz, na którym stoją stacje drogi krzyżowej w formie kapliczek. Obrazy Męki Pańskiej w tych stacjach namalował Michał Stachowicz w latach 1814–1816, a pomiędzy kapliczkami wmurowane są tablice epitafijne z czarnego marmuru.

Krypty

Pod kościołem znajdują się krypty, w których pochowani są zakonnicy i osoby świeckie – łącznie około tysiąca osób. W niektórych trumnach, przykrytych szklanymi wiekami, spoczywają zmarli od 1672 roku. Krypty te są świadectwem długiej historii i dawnego znaczenia tej świątyni.