Kościół św. Jana Chrzciciela, usytuowany na osiedlu Kościelec w Chrzanowie, to miejscowy skarb architektoniczny o rzymskokatolickich korzeniach. Znajduje się w malowniczej części województwa małopolskiego przy ul. Kościelnej 2a. Ta piękna świątynia przyciąga turystów i miłośników historii, którzy chcą zgłębić tajemnice zabytków sakralnych, a także tych poszukujących ciszy i spokoju w otoczeniu duchowej architektury.
Kościół św. Jana Chrzciciela szczyci się elementami, które przyciągają uwagę każdego odwiedzającego. Przełomowym punktem jego historii był XIX wiek, kiedy świątynia zyskała główny ołtarz, będący jednym z najważniejszych elementów wewnętrznego wystroju. Ponadto, kościół posiada dzwon pochodzący z 1484 roku, który nie tylko uświetnia ceremonie, ale także stanowi unikalny przykład zabytkowej sztuki rzeźbiarskiej z wizerunkiem św. Jana Chrzciciela i ozdobnymi inskrypcjami.
Zewnętrzna bryła kościoła, odbudowana w latach 1843-1845 według projektu Ignacego Hercoka, łączy w sobie gotycką tradycję z nowymi trendami XIX-wiecznej architektury sakralnej. Zachowana z oryginalnej budowli apsyda stanowi najstarszy element świątyni, która mimo późniejszych modernizacji, utrzymuje swój historyczny charakter.
Wnętrze kościoła kryje w sobie wiele historycznych skarbów. Oprócz wspomnianego ołtarza głównego, przez lata świątynia była miejscem przechowywania epitafiów upamiętniających dawnych właścicieli Kościelca oraz ważne osobistości. Choć wiele z nich usunięto podczas remontu w XX wieku, jedno z epitafiów Aleksandra hr. Szembeka i jego siostry Karoliny wciąż zdobi wnętrze kościoła, podtrzymując jego historyczną narrację.
Historia kościoła sięga zapewne XIV wieku, kiedy to został zbudowany w stylu gotyckim. Przetrwał w niemal pierwotnej formie do połowy XIX wieku, gdy z powodu złego stanu technicznego przeszedł gruntowną przebudowę. Ignacy Hercok dokonał tej transformacji, pozostawiając jednak część apsydy nietkniętą. Kolejne zmiany miały miejsce pod koniec XX wieku, kiedy dobudowano boczną kaplicę i unowocześniono wyposażenie wnętrza.
Kościół był pierwotnie otoczony murami, wewnątrz których mieścił się cmentarz parafialny. Pochówki na tym cmentarzu zakończono około 1829 roku, kiedy otwarto nowy cmentarz parafialny w pobliżu kościoła, kilka metrów na południe, co nadało nowy wymiar temu miejscu, stanowiącym rozległy kompleks historyczny.