Kościół św. Barbary w Krakowie

Opis atrakcji

Co zasługuje na uwagę

Jedną z najważniejszych atrakcji Kościoła św. Barbary jest tzw. Ogrojec, kaplica cmentarna połączona z kruchtą, która zdobi fasadę świątyni. Dekoracje rzeźbiarskie na zewnątrz oraz ołtarz z przedstawieniem Modlitwy w Ogrojcu, być może wykonanym przez Wita Stwosza, stanowią wyjątkową atrakcję. Warto również zwrócić uwagę na liczne epitafia wmurowane w zewnętrzne ściany kościoła, w tym renesansowe epitafia Anny i Jerzego Pipanów.

Architektura zewnętrzna

Zewnętrzna architektura Kościoła św. Barbary to typowa gotycka budowla ceglana, jednonawowa z apsydą od strony wschodniej. Całość dopełnia dwuspadowy dach z barokową wieżyczką na sygnaturkę, przypisywaną Franciszkowi Placidi z 1763 roku. Fasada kościoła zwrócona jest w stronę placu Mariackiego i charakteryzuje się trójkątnym szczytem oraz szkarpą na osi.

Wnętrze kościoła i jego zabytki

Wnętrze Kościoła św. Barbary uległo barokizacji w latach 1688–1692. Wyposażenie świątyni, pochodzące z lat 1700–1767, zachwyca swoją różnorodnością i bogactwem. Warto zwrócić uwagę na ołtarz główny, z lat 1760–1764, który zawiera gotycki krucyfiks z około 1420 roku. Na tle późnogotyckich malowideł stoi pełnoplastyczna grupa rzeźbiarska przedstawiająca Modlitwę w Ogrójcu, przypisywana kręgowi Wita Stwosza. W kaplicy-wnęce znajduje się gotycka kamienna rzeźba Piety z ostatniej dekady XIV wieku, najprawdopodobniej autorstwa Mistrza Pięknej Madonny Toruńskiej. W kaplicy Matki Boskiej Bolesnej, ufundowanej przez Katarzynę Kotlicką i Kaspra Paulego, znajduje się obraz Matki Boskiej Jurowickiej, uważany przez wiernych za cudowny.

Historia kościoła

Kościół św. Barbary został wzniesiony w latach 1338–1402, pierwotnie pełniąc funkcję kościoła cmentarnego na dawnym parafialnym cmentarzu placu Mariackiego. W 1583 roku świątynia została przekazana jezuitom, a swoje kazania głosił tu słynny o. Piotr Skarga. Po kasacie zakonu jezuitów w 1773 roku, kościół przejęła Krakowska Kongregacja Kupiecka, a w 1796 roku bożogrobcy. Od 1874 roku ponownie jest własnością jezuitów. Warto wspomnieć, że pod kościołem spoczywa o. Jakub Wujek, pierwszy tłumacz Biblii na język polski, a kościół wchodzi w skład Małopolskiego Szlaku Bożogrobców.

Otoczenie kościoła

Kościół św. Barbary sąsiaduje z majestatycznym kościołem Mariackim, a z jednej strony przylega do niego budynek kurii prowincjalnej Prowincji Polski Południowej Jezuitów, który ze swoją monumentalną formą dominuje na Małym Rynku. Arkadowe przejście przy tzw. Domu Nad Bramką tworzy wyjątkowy klimat tego miejsca. To idealne miejsce na spacer po malowniczym Starym Mieście Krakowa.