Kościół Narodzenia Pańskiego i św. Bartłomieja Apostoła w Krakowie

Opis atrakcji

Co zasługuje na uwagę

Kościół Narodzenia Pańskiego i św. Bartłomieja Apostoła to jedno z najważniejszych dzieł drewnianej architektury sakralnej w Polsce. Znany jest ze swojego wyjątkowego, halowego układu przestrzennego o trzech nawach, co jest rzadkością wśród drewnianych kościołów gotyckich. Wnętrze zdobią bogate polichromie z XVIII wieku oraz liczne dzieła sztuki sakralnej. Obiekt figuruje na Trasie Krakowskiej Otwartego Szlaku Architektury Drewnianej.

Architektura zewnętrzna

Zewnętrzna struktura kościoła przyciąga wzrok swoim gotyckim, jednolitowym kształtem, który mimo licznych przebudów zachował oryginalne elementy z 1466 roku. Świątynia zbudowana jest z drewna i pokryta dachem z gontu. Otoczona jest drewnianym ogrodzeniem z trójbramną dzwonnicą z 1752 roku.

Wnętrze kościoła i jego zabytki

Wnętrze kościoła kryje w sobie prawdziwe skarby sztuki sakralnej. Znajdziemy tu rokokową polichromię z 1766 roku, przedstawiającą medaliony z portretami biskupów, świętych oraz herbami rodów Odrowąż, Radwan i Abdank. Sufit kaplicy zdobi scena wstąpienia do nieba św. Bartłomieja, który został uwieczniony wraz z aniołami trzymającymi zakrwawione noże.Główny ołtarz zdobi obraz św. Bartłomieja namalowany w latach 20. XX wieku przez ks. Józefa Kaczmarczyka. Z boku znajdują się rokokowe ołtarze z obrazami św. Izydora oraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem. W kaplicy południowej znajduje się barokowy ołtarz Matki Bożej Różańcowej, a w północnej – Matki Bożej Bolesnej oraz św. Izydora.Niezwykłym elementem wyposażenia jest ambona w stylu rokoko oraz drewniana chrzcielnica, pochodząca z XVI wieku. W południowej nawie bocznej zachowany jest również gotycki portal z 1466 roku, wykonany przez Macieja Mączkę.

Historia kościoła

Początki kościoła sięgają 1329 roku, kiedy to cystersi wybudowali świątynię dla lokalnej społeczności. Ważnym wydarzeniem w historii świątyni było jej poświęcenie przez biskupa Jana w 1347 roku. Z biegiem lat, kościół przeszedł kilka ważnych modernizacji, takich jak przebudowa w 1466 roku pod kierunkiem Macieja Mączki czy gruntowna modernizacja w około 1740 roku, która nadała bryle świątyni kształt krzyża łacińskiego.Na przestrzeni wieków świątynia była miejscem licznych aktów religijnych i odpustów, takich jak przyznanie 40 dni odpustu przez kardynała Zbigniewa Oleśnickiego w 1434 roku. Kościół do 1851 roku pełnił funkcję parafialnego, po czym nadzór nad nim przejęli cystersi z pobliskiego klasztoru.

Otoczenie kościoła

Kościół znajduje się w urokliwej scenerii, otoczony jest drewnianym ogrodzeniem i dzwonnicą. Od 1347 roku przy kościele funkcjonował cmentarz, który był czynny do 1836 roku. Potem założono poza wsią nowy Cmentarz Mogilski, który do dziś jest miejscem spoczynku wielu mieszkańców okolicznej dzielnicy.