Cmentarz Podgórski

Opis atrakcji

Topografia

Rozległy teren cmentarza obejmuje 8,37 hektara, co czyni go znaczącym miejscem spoczynku dla wielu pokoleń mieszkańców Podgórza. Cmentarz przedstawia przekrój społeczny lokalnej społeczności, zdominowany przez groby przemysłowców, kupców, rzemieślników i właścicieli firm budowlanych. Wyjątkowym elementem są grobowce wykonane według różnych wzorów, zlokalizowane wzdłuż głównej alei, takie jak grobowiec rodziny Matecznych, znanych z prowadzenia zakładu leczniczo-kąpielowego w Krakowie. Charakterystyczne dla tego miejsca są także groby kolejarskie, których liczne nagrobki zdobią płaskorzeźby i fotografie przedstawiające mundury kolejarskie.Na cmentarzu znajduje się kilka zbiorowych grań. Należą do nich grobowce proboszczów i wikarych z parafii św. Józefa, zakonników OO Redemptorystów oraz Księży Sercanów z parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Płaszowie. W jednym z grobowców spoczywa założyciel polskiej prowincji Sercanów, O. Kazimierz Wiecheć.

Pochowani na cmentarzu

Cmentarz Podgórski jest miejscem spoczynku wielu znanych i zasłużonych osób. Warto wymienić groby legionistów z I, II oraz III brygady Legionów, upamiętnionych pomnikiem z 1934 roku. Również grób Józefa Kałuży, wybitnego piłkarza i trenera, przyciąga odwiedzających. Na cmentarzu można znaleźć także groby osób, które brały udział w powstaniu styczniowym, co jest często podkreślane w inskrypcjach nagrobnych.Szczególną uwagę warto zwrócić na najstarszy grób Edwarda Cholewy, wystawiony przez jego kolegów robotników w dowód solidarności. Jest to najstarszy zachowany przykład takiej postawy w Krakowie.

Historia

Cmentarz Podgórski powstał w 1900 roku, po wyczerpaniu miejsc na starym Cmentarzu Podgórskim. Pierwszą osobą pochowaną na nowym cmentarzu była 23-letnia Tekla Dudek z Zakrzówka, której grobu już dziś nie ma. Teren cmentarza był kilkakrotnie poszerzany, począwszy od 1910 roku, z kolejnymi rozszerzeniami w latach 1947–1948 oraz 1975–1976.Podczas I wojny światowej na terenie cmentarza powstała kwatera XI, gdzie pochowano 332 żołnierzy i jeńców wojennych. W 1934 roku przeniesiono pozostałości 13 legionistów do nowej mogiły z pomnikiem, zaprojektowanym przez Czesława Mączkę. Ostateczne powiększenie cmentarza i jego otoczenie murem nastąpiło w 1942 roku, a kolejne etapy rozszerzeń miały miejsce po II wojnie światowej.