Szkoła Wojenna w Gdańsku

Opis atrakcji

Co warto zobaczyć

Gmach główny Szkoły Wojennej to prawdziwa perełka architektury, inspirowana stylem gdańskiego manieryzmu, znanego również jako "północnoniemiecki renesans". Obiekt ten, nadbudowany o jedno piętro i poddasze w momencie rozpoczęcia działalności szkoły, zachwyca swoją historyczną formą i detalami. Uczelnia wojskowa dysponowała niegdyś także ujeżdżalnią, placem do jazdy konnej oraz krytą halą do ćwiczeń i szermierki, co czyniło ją kompleksem szkoleniowym na najwyższym poziomie. Obecnie w budynku znajdują się urzędy, ale jego zewnętrzna forma wciąż przyciąga uwagę turystów.

Historia Szkoły Wojennej

Szkoła Wojenna w Gdańsku została założona w 1893 roku w budynku dawnych koszar pionierów, którzy zostali przeniesieni do Królewca w 1890 roku. Uczelnia prowadziła kursy oficerskie oraz doszkalające, które przygotowywały kadetów do uzyskania patentu oficerskiego. Podstawowy kurs trwał 35 tygodni i obejmował zarówno zajęcia teoretyczne, jak i praktyczne. W szkole jednocześnie mogło pobierać naukę ponad 100 kadetów. W 1919 roku, w wyniku demilitaryzacji Wolnego Miasta Gdańska, Szkoła Wojenna została rozwiązana. Przez cały okres swego funkcjonowania, szkołę ukończyło około 3,5 tysiąca absolwentów.

Znani absolwenci

Wśród absolwentów Szkoły Wojennej znajdują się dwie znane postaci historyczne. Erwin Rommel, który ukończył szkołę w 1912 roku, stał się później feldmarszałkiem niemieckim i dowódcą Afrika Korps podczas II wojny światowej. Kolejnym wybitnym absolwentem był Lothar von Richthofen, niemiecki pilot myśliwski z czasów I wojny światowej i brat słynnego Manfreda von Richthofena. Richthofen ukończył szkołę w 1914 roku.

Budynek szkoły

Szkoła Wojenna w Gdańsku mieściła się w budynku przy ul. 3 Maja 9, który zbudowano w 1884 roku na miejscu dawnego cmentarza. Pierwotnie przeznaczony jako koszary pionierów, budynek został później zaadaptowany na potrzeby szkoły. W stylu historycznym nawiązującym do gdańskiego manieryzmu, gmach jest doskonałym przykładem budownictwa końca XIX wieku. Mimo że inne budynki szkoły nie przetrwały, główny gmach jest wciąż dobrze zachowany i wpisany do gminnej ewidencji zabytków.