Polana na Stołach to malownicze miejsce w Tatrach Zachodnich, znajdujące się nad Doliną Kościeliską na wysokości 1300-1360 m n.p.m. To idealna atrakcja dla miłośników górskich widoków, pieszych wędrówek oraz historii regionalnej. Z polany można podziwiać zapierające dech w piersiach panoramy Hrubego Regla, Czerwonych Wierchów, Giewontu oraz północnych ścian Kominiarskiego Wierchu.
Polana na Stołach znajduje się na grzbiecie oraz wschodnim, stromym stoku niewielkiego wapiennego masywu górskiego Stoły w Tatrach Zachodnich. Jest to przestrzeń o charakterze wysokogórskim, która w przeszłości była wykorzystywana pastersko jako część Hali Stoły. Na polanie stało niegdyś kilkanaście szałasów, z których do dziś zachowały się tylko trzy. Miejsca te są interesującym elementem krajobrazu, zachęcającym do refleksji nad dawnymi zwyczajami pasterskimi regionu.
Polana na Stołach jest dostępna dla turystów poprzez szlak prowadzący od Doliny Kościeliskiej, którego początek znajduje się tuż obok Pośredniej Kościeliskiej Bramy, naprzeciwko Lodowego Źródła. Trasa ta, o długości 2 km i różnicy wzniesień wynoszącej 460 m, prowadzi przez malownicze tereny, mijając po drodze niewielką polanę Niżnie Stoły. Warto zaznaczyć, że był to pierwszy znakowany szlak turystyczny w Tatrach Zachodnich, wyznaczony w 1892 roku przez Mieczysława Karłowicza. Pokonanie tej trasy zajmuje około 1 godziny i 10 minut w jedną stronę, a powrót to zaledwie 55 minut.
Obecnie na polanie znajdują się trzy historyczne szałasy, które podlegają ochronie jako zabytki. Charakteryzują się one drewnianymi konstrukcjami z niskimi zrębami i dachami zabezpieczonymi przed wichurami za pomocą tzw. wiaternic – specjalnych ram drewnianych obciążonych kamieniami. W przeszłości, w niższej części zwanej dojarnikiem, dojonie owce oraz przetrzymywane podczas zimnych nocy.
W czasie II wojny światowej, w jednym z szałasów na polanie ukrywał się Wacław Krzeptowski, jeden z przywódców Goralenvolku. Po zaprzestaniu pasterstwa, tereny wokół polany zaczęły stopniowo zarastać lasem. W 1955 roku powierzchnia polany wynosiła około 11 ha, ale do 2004 roku zmniejszyła się o około 61% z powodu naturalnej sukcesji roślinności. Polana jest także siedliskiem rzadkich gatunków roślin takich jak złocie mała i wiechlina fioletowa, co czyni ją miejscem unikatowym pod względem przyrodniczym.






Odkryj najlepsze miejsca na mapie turystycznej