Cmentarz Nieistniejących Cmentarzy w Gdańsku to wyjątkowe miejsce o symbolicznym znaczeniu, które upamiętnia 27 cmentarzy różnych wyznań zniszczonych po II wojnie światowej. Zlokalizowany jest w parku u podnóża Góry Gradowej, niedaleko kościoła pw. Bożego Ciała. To miejsce przyciągnie turystów zainteresowanych historią, kulturą i miejscami pamięci.
Cmentarz Nieistniejących Cmentarzy znajduje się w malowniczym parku u podnóża Góry Gradowej, co zapewnia mu spokojny i refleksyjny charakter. Jest to teren dobrze dostępny zarówno dla pieszych, jak i zmotoryzowanych, co ułatwia odwiedzanie. Bliskość kościoła pw. Bożego Ciała dodaje temu miejscu dodatkowego, duchowego wymiaru.
Po zakończeniu II wojny światowej Gdańsk uległ intensywnej odbudowie. W tym okresie liczne cmentarze nie miały swego opiekuna, a wiele osób, których bliscy tam spoczywali, nie przeżyło wojny lub opuściło miasto. W latach 1946-47 większość cmentarzy została zamknięta, a na przełomie lat 60. i 70. XX wieku większość z nich ostatecznie zlikwidowano. Pozostałości po tych miejscach często przekształcano w parki i skwery, zachowując jedynie układ drzew odwzorowujący dawne aleje. Widoczne fragmenty nagrobków z niemieckimi napisami były jednym z powodów ich przyspieszonej likwidacji. Tereny te przeznaczono na zabudowę mieszkalną, budowę dróg oraz przestrzenie zielone.
Idea stworzenia Cmentarza Nieistniejących Cmentarzy narodziła się z inicjatywy Kaliny Zabuskiej oraz społecznego komitetu, którą poparła Rada Miasta Gdańska w maju 1998 roku. Kamień węgielny wmurowano 31 października 2000 roku, a pomnik uroczyście odsłonięto 24 maja 2002 roku podczas I Światowego Zjazdu Gdańszczan. Autorami projektu są Hanna Klementowska i Jacek Krenz.
Forma Cmentarza Nieistniejących Cmentarzy przypomina świątynię z nawą główną oraz nawami bocznymi wyznaczonymi przez drzewa. Kamienne kolumny w kształcie pni drzew symbolizują umierające drzewa. W centralnym miejscu znajduje się granitowa płyta tworząca ołtarz ofiarny, spoczywający na szczątkach nagrobków różnych wyznań. Na cokole umieszczono inskrypcję z wiersza Maschy Kaléko: "...tym, co imion nie mają na grobie, a tylko Bóg jedyny wie, jak kto się zowie". Żywopłot ukształtowany w absydę spina szpalery drzew, zaś ściana z jasnego kamienia symbolizuje przejście do wieczności.
ul. Srebrniki 2
pl. Dwóch Miast 1
pl. Władysława Bartoszewskiego 1
Odkryj najlepsze miejsca na mapie turystycznej
Dodaj nowy obiekt
Działamy na serwerach host1.eu