Stary cmentarz w Szczawnicy

Opis atrakcji

Topografia

Cmentarz położony jest na terenie otoczonym kamiennym murem, co dodaje mu uroku i odseparowuje od zgiełku pobliskiej ulicy. Do nekropolii prowadzą schodki, które wprowadzają odwiedzających w świat pełen historycznych nagrobków i cichych alejek, idealnych do kontemplacyjnych spacerów. Teren cmentarza, mimo iż nie jest rozległy, kryje w sobie wiele tajemnic, które można odkrywać podczas wizyty.

Pochowani na cmentarzu

Wśród pochowanych na cmentarzu znajdują się zarówno mieszkańcy Szczawnicy, jak i przyjezdni, którzy zakochali się w jej klimacie. Jednym z najstarszych zachowanych nagrobków jest ten należący do Wawrzyńca Citwica z 1840 roku. Ciekawą postacią spoczywającą na cmentarzu jest także Franciszek Tomanek, dzierżawca Spółki Zdrojowisk Krajowych, oraz jego rodzina, żona Paulina i syn Mieczysław. Nagrobki te wykonane są z pińczowskiego piaskowca, a ich unikalność podkreślają rzeźby i inskrypcje wykonane przez rzemieślników z Bochni i Nowego Sącza.Cmentarz był również miejscem spoczynku wielu kuracjuszy, co dodatkowo wzbogaca jego znaczenie historyczne. Pochowanych tu jest wiele osób z Królestwa Polskiego, Litwy i Galicji, co świadczy o popularności Szczawnicy jako kurortu już w tamtych czasach. Warto zwrócić uwagę na nagrobki, które opowiadają historie ludzi przybyłych z różnych zakątków, przyciągniętych przez zdrowotne właściwości miejscowych źródeł.

Historia

Cmentarz w Szczawnicy powstał na mocy zarządzenia władz austriackich z 1784 roku, które zakazywało chowania zmarłych na cmentarzach przykościelnych. Dlatego też, pierwsze pochówki na tym cmentarzu miały miejsce w 1832 roku. Ze względu na dynamiczny rozwój miasta, cmentarz zamknięto jednak już w 1879 roku, a ostatecznie zaprzestano korzystania z niego w 1895 roku na rzecz nowego cmentarza parafialnego. Obecnie jest on własnością parafii św. Wojciecha Biskupa Męczennika.

Kaplica Zmartwychwstania Pańskiego

Na uwagę turystów zasługuje również neogotycka kaplica pw. Zmartwychwstania Pańskiego, ufundowana przez Józefa Szalaya i poświęcona w 1870 roku. Wewnątrz kaplicy można podziwiać ołtarz z obrazem Chrystusa Zmartwychwstałego oraz kartusz herbowy Szalayów. Kaplica kryje także kryptę grobową ze szczątkami rodziny Szalayów i znanego fotografa Awita Szuberta. W 2002 roku zewnętrzną ścianę kaplicy ozdobiono tablicą poświęconą Józefowi Szalayowi, a w kolejnych latach obiekt przeszedł gruntowną renowację, która umożliwiła jego dalsze wykorzystanie do celów liturgicznych.