Zespół pomnikowy polskich artylerzystów w Toruniu

Opis atrakcji

Szczegółowy opis pomnika

Pomnik Polskich Artylerzystów w Toruniu to imponująca kompozycja rzeźbiarska łącząca historię z nowoczesnością. Centralnym elementem jest grupa artylerzystów, u szczytu której widać oficera ogniowego w dynamicznej pozie wydawania komendy "Ognia". W sztuce rzeźbiarskiej uwiecznione zostały różne typy dział, które brały udział w II wojnie światowej, a także starsze działa, m.in. z okresu powstań narodowych. Cała struktura ma 8 metrów wysokości i 13 metrów długości, co przyciąga wzrok i budzi podziw dla skomplikowanej architektury monumentu. Znajdujący się na przodzie pomnika znicz, kształtem przypominający odłamek pocisku artyleryjskiego, wzbogaca tę majestatyczną kompozycję napisem "Wieczna cześć i chwała polskim artylerzystom".

Historia

Pomysł upamiętnienia toruńskich artylerzystów pojawił się już w 1937 roku, jednak dopiero po licznych perypetiach udało się zrealizować ten zamiar. W 1946 roku generał Artur Hulej zainicjował proces budowy pomnika, jednak ze względu na trudności finansowe i organizacyjne projekt został na długi czas odłożony na półkę. W 1977 roku, dzięki staraniom płk. Stanisława Żaka, rozpoczęto kolejne próby stworzenia pomnika, które tym razem zakończyły się sukcesem. Znaczący wkład społeczny, w tym składki finansowe od społeczeństwa i żołnierzy, umożliwił ukończenie projektu w 1980 roku.Pierwotnie pomnik był zlokalizowany na placu Zwycięstwa, lecz w 2015 roku zdecydowano o jego przeniesieniu na plac Towarzystwa Miłośników Torunia z powodu budowy nowego gmachu Sądu Rejonowego. Pomnik wciąż przyciąga uwagę turystów i mieszkańców miasta, stanowiąc żywe świadectwo pamięci o polskich artylerzystach. Każdego roku odbywały się tam promocje oficerskie absolwentów Oficerskiej Szkoły Artylerii, co dodatkowo potwierdza jego rolę w lokalnej tradycji wojskowej.