Kościół Wszystkich Świętych w Poznaniu, znany pierwotnie jako ewangelicki kościół Świętego Krzyża, jest miejscem o bogatej historii i niezwykłej architekturze. Położony przy ul. Grobla 1, w pobliżu placu Międzymoście, świątynia wznosi się nad miastem od XVIII wieku. Początkowo należała do wyznawców protestantyzmu, obecnie jest katolicką parafią, która z roku na rok przyciąga zarówno wiernych, jak i turystów zainteresowanych historią i architekturą sakralną. To miejsce, które z pewnością zaciekawi miłośników architektury historycznej i osób poszukujących wrażeń duchowych.
Kościół Wszystkich Świętych to miejsce pełne ciekawych detali, które zasługują na uwagę każdego turysty. Warto zatrzymać się przy zachwycających rzeźbach przed wejściem, które wykonane zostały przez uznanego poznańskiego rzeźbiarza, Augustyna Schöpsa. Nie można również przegapić organów zbudowanych przez W. Sauera w 1869 roku, które dzięki doskonałej akustyce kościoła są nie tylko zabytkiem, ale i często używanym instrumentem podczas koncertów.
Świątynia została zaprojektowana na planie prostokąta i pokryta czterospadowym dachem z łupka. Fasada frontowa, skierowana na zachód, przyciąga wzrok trzema portalami – środkowy z nich koronowany jest wieżą z charakterystycznym miedzianym dachem. Przed głównym wejściem stoją figury świętych Piotra i Pawła, dodając miejscu majestatu i sakralnego wymiaru.
Wieża kościoła jest nie tylko elementem architektonicznym o wyjątkowej estetyce, ale także miejscem, które ma swoją historię. W czasie powstania wielkopolskiego była strategicznym punktem niemieckiego oporu, który jednak został szybko zlikwidowany przez powstańców. Wieża, nie tylko dodaje charakterystycznego wyglądu świątyni, ale także była świadkiem ważnych wydarzeń historycznych w dziejach miasta.
Wnętrze kościoła zaskakuje rzadko spotykanym założeniem centralnym. Osiem filarów wyznacza obwód elipsy, wspierając drewnianą pseudokopułę, a dwie kondygnacje empor rozciągają się między nimi. Barokowy ołtarz, niemal umiejscowiony w samym centrum, zdobią figury czterech ewangelistów oraz obraz „Wieczerza pańska”. Wystrój wnętrza utrzymany jest w stylu rokokowym z elementami empire, co nadaje mu lekkości i elegancji.
Historia kościoła zaczyna się w drugiej połowie XVIII wieku, kiedy po wielu latach zakazów protestanci w Poznaniu mogli ponownie wznosić świątynie. Kamień węgielny położono w 1777 roku, a budowla została poświęcona w 1786. Jednak problemy finansowe opóźniły wykończenie wnętrza aż do początku XIX wieku. W 1945 roku, po zakończeniu II wojny światowej, kościół przeszedł w ręce katolików i zyskał obecne wezwanie. Od tego czasu przeszedł kilka transformacji, będąc m.in. kościołem akademickim i docelowo samodzielną parafią.
Otoczenie kościoła uzupełnia jego historyczny charakter. Na zewnątrz znajduje się okazała lipa uznawana za pomnik przyrody. Tuż obok, na rogu ulic Mostowej i Grobli, mieści się dawnia pastorówka z przełomu XVIII i XIX wieku, obecnie pełniąca funkcje plebanii i przedszkola. To spokojne i malownicze otoczenie dopełnia wizytę i zachęca do spaceru w tej historycznej części Poznania.


ul. Żydowska 34






ul. Termalna 1


ul. Święty Marcin 30


ul. Stanisława Matyi 2


Al. Marcinkowskiego 9


ul. Bułgarska 17
Odkryj najlepsze miejsca na mapie turystycznej