Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Poznaniu

Opis atrakcji

Co zasługuje na uwagę

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego to znakomity przykład architektury neogotyckiej. Odwiedzający mogą podziwiać liczne dzieła sztuki sakralnej oraz elementy wzniesione przez znakomitych artystów, a także tablice pamiątkowe poświęcone różnym znaczącym postaciom i wydarzeniom historycznym. Jego położenie w malowniczym otoczeniu czyni go obowiązkowym punktem podczas zwiedzania Poznania.

Architektura zewnętrzna

Świątynia została zaprojektowana przez Ottona Hirta i wzniesiona w latach 1892–1894. Jej bryła odznacza się jednonawowym planem oraz imponującym prezbiterium, osadzonym na prostokątnym rzucie. Zewnętrzna potęga stylu, podkreślona jest przez elementy gotyckie, które nadają kościołowi niepowtarzalny charakter.

Wieże

Wieża kościoła została dobudowana w 1905 roku, dodając przysadzistej budowli wymiaru pionowego. Zgrabne proporcje i liczne elementy dekoracyjne wieży sprawiają, że jest ona wyróżniającym się punktem, który wznosi się nad okolicą, przyciągając wzrok zarówno mieszkańców, jak i turystów.

Wnętrze kościoła i jego zabytki

We wnętrzu zachwyca więźba dachowa podzielona na empory z drewnianymi elementami. Główny ołtarz z rzeźbą Matki Bożej i krucyfiksem umieszczony został w ostrołukowej niszy prezbiterium. Po bokach znajdują się ołtarze boczne z kopią ikony Matki Boskiej Nieustającej Pomocy i tryptykiem Matki Boskiej Ostrobramskiej. Na ścianach zdobią je droga krzyżowa z 1954 roku oraz witraże z lat 1962–1964 przedstawiające ewangelistów, zaprojektowane przez Wacława Tarnowskiego.Wartym uwagi elementem są figury Serca Jezusa i św. Antoniego Padewskiego, a także tablice upamiętniające księży-żołnierzy i żołnierzy 57. Pułku Piechoty. W kruchcie znajduje się alabastrowa kropielnica oraz figura Matki Bożej Niepokalanie Poczętej. Umieszczono tu także tablice pamiątkowe z różnych okresów historycznych, w tym poświęcone członkom Związku Inwalidów Wojennych oraz żołnierzom 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty Armii Krajowej.

Historia kościoła

Kościół powstał w latach 1892–1894 jako świątynia ewangelicko-augsburska, nosząca wezwanie św. Łukasza Ewangelisty. W 1945 roku został przejęty przez katolików, stając się kościołem garnizonowym. Od 1982 roku funkcjonuje również jako kościół parafialny. Z biegiem lat świątynia przeszła liczne przemiany, które wzmocniły jej znaczenie zarówno dla miejscowej społeczności, jak i odwiedzających ją turystów.