Kościół Ducha Świętego w Poznaniu

Opis atrakcji

Co zasługuje na uwagę

Kościół Ducha Świętego kryje w sobie liczne dzieła sztuki i historyczne pamiątki, które z pewnością zachwycą wielu odwiedzających. Na wyróżnienie zasługują jego imponująca rzeźby, witraże oraz tablice pamiątkowe. Szczególnym punktem zainteresowania jest także dolny kościół, otoczony atmosferą spokoju i refleksji.

Architektura zewnętrzna

Wybudowany na planie trójkąta, kościół Ducha Świętego prezentuje nowoczesne podejście do sakralnej architektury. Na jednym z jego naroży znajduje się wieża, która stanowi jeden z głównych punktów orientacyjnych budowli. Na jej bokach w 1999 roku zamontowano dwa zegary, co dodaje jej dodatkowego uroku. Zewnętrzne ściany zdobią pamiątkowe tablice ku czci osób związanych z kościołem.

Wieża

Dominująca wieża kościoła jest także domem dla trzech dzwonów, które zostały zainstalowane w 1981 roku. Ich majestatyczne dźwięki towarzyszą lokalnej społeczności podczas najważniejszych wydarzeń liturgicznych i świąt. Turyści mogą podziwiać tę wieżę zarówno z bliska, jak i z daleka, prowadząc swój wzrok ku zegarom, które stanowią jej integralną część.

Wnętrze kościoła i jego zabytki

Wnętrze kościoła Ducha Świętego jest pełne miejsc, które warto odkryć. Nowa aranżacja prezbiterium z 2011 roku, projektu Katarzyny Dąbrowskiej-Marszał, to nowoczesne podejście do tradycyjnych elementów kościoła. Wnętrze zdobią również witraże stworzone przez Stanisława Mystka oraz liczne obrazy, w tym przedstawienie Miłosierdzia Bożego i rzeźba św. Antoniego Padewskiego. Turystów zachwyci również nawa boczna, w której ulokowano kaplicę Matki Boskiej Częstochowskiej Królowej Polski.

Historia kościoła

Historia kościoła Ducha Świętego to fascynująca opowieść o determinacji i wierze. Pierwszy administrator parafii, ks. Jan Pietrzak, rozpoczął budowę kościoła w 1938 roku, lecz prace zostały przerwane z powodu wybuchu II wojny światowej. Tymczasowa świątynia funkcjonowała w drewnianym baraku przy ul. Browarnej aż do ponowienia starań o budowę na obecnym miejscu przez ks. Floriana Deresińskiego. W 1973 roku ruszyła budowa obecnego kościoła według projektu Aleksandra Holasa, a świątynię ostatecznie ukończono i poświęcono w październiku 1976 roku. W 1998 roku kościół został konsekrowany przez biskupa Zdzisława Fortuniaka, co stanowiło zwieńczenie długiej i pełnej wyzwań drogi do jego powstania.

Otoczenie kościoła

Plac przed kościołem zdobi figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem, a na terenie przykościelnym można odnaleźć majestatyczną figurę Serca Jezusowego. Drzewko-dąb „Karol” oraz towarzyszący mu głaz upamiętniają pontyfikat Karola Wojtyły. Atmosferę refleksji i zadumy podkreślają trzy metalowe krzyże z tablicami misyjnymi, które można zobaczyć od strony skrzyżowania ulic: Jaromira i Zbyłowita.