Zajezdnia tramwajowa przy ulicy Gajowej w Poznaniu

Opis atrakcji

Co warto zobaczyć

Zabytkowe zabudowania zajezdni to przede wszystkim interesująca architektura przemysłowa. Obiekt składa się z licznych hal i budynków, które kiedyś mieściły wozy tramwajowe, stajnie, kuźnie, a także zaplecze administracyjne. Spacerując po terenie zajezdni, można wyobrazić sobie codzienną krzątaninę sprzed lat, gdzie każdy z budynków pełnił swoją specyficzną rolę w utrzymaniu i eksploatacji tramwajów. Bliskość innych ważnych miejsc, takich jak Pomnik Ofiar Czerwca 1956 czy Mieszkanie - Pracownia Kazimiery Iłłakowiczówny, sprawia, że wycieczka po tej części Poznania to doskonały pomysł na spędzenie czasu.

Historia zajezdni

Początki zajezdni tramwajowej przy ulicy Gajowej sięgają lat 80. XIX wieku. Pierwotnie zajezdnia powstała na narożniku ulic Gajowej i Sienkiewicza, a jej kompleks obejmował m.in. wozownię na 20 wagonów i stajnię na 80 koni. Rozbudowa terenów nastąpiła w 1890 roku, a rewolucyjne zmiany przyniosły lata 1897-1898, kiedy to Poznańsko Kolej Elektryczna zelektryfikowała sieć tramwajową. Rozmach z jakim zrealizowano projekty, jak budowa nowych hal i warsztatów, czy rozwiązania takie jak centralne ogrzewanie, przyczyniły się do znacznego powiększenia zajezdni w 1913 roku.Lata 20. XX wieku to czas dalszej modernizacji, gdy sieć miejska zaczęła używać prądu zmiennego, a na terenie zajezdni pojawił się garaż dla maszyn autobusowych. Rozwój trwał do czasu przeniesienia dyrekcji MPK na ulicę Głogowską w 1962 roku, co spowodowało, że obiekt stopniowo przekształcał się w zakład remontowy. Pomimo to, zajezdnia odegrała ważną rolę w historii miasta, wspierając robotników podczas powstania poznańskiego w 1956 roku.Po 130 latach pełnienia kluczowej roli w życiu Poznania, zajezdnia przy Gajowej zakończyła swoją działalność w 2010 roku. Ostatni liniowy tramwaj opuścił ją 28 grudnia o godzinie 6:47. Dziś zabytkowy charakter tego miejsca przyciąga turystów ciekawych dawnych dni miejskiego transportu.