Wojewódzkie Centrum Ortopedii i Rehabilitacji Narządów Ruchu im. Dr. Z. Radlińskiego w Łodzi

Opis atrakcji

Co warto zobaczyć

Zabytkowy budynek szpitala to nie tylko świadectwo medycznej historii Łodzi, ale także cenny przykład architektury z końca XIX i początku XX wieku. Projekt autorstwa Juliusza Junga lub Hilarego Majewskiego przyciąga uwagę historycznym charakterem, który przetrwał przez wiele lat. Zwiedzając okolice, można także odkryć, jak rozwijały się łódzkie osiedla robotnicze i zobaczyć inne budynki związane z przemysłową przeszłością miasta.

Zarys historyczny

Budynek szpitala został wzniesiony w 1892 roku, a jego budowa została sfinansowana przez Towarzystwo Akcyjne I. K. Poznański, co świadczy o jego pierwotnej roli jako miejsca opieki zdrowotnej dla pracowników zakładów Izraela Poznańskiego. Obiekt przeszedł rozbudowę w latach 1911-1913. Wybuch I wojny światowej nie oszczędził placówki — początkowo był użytkowany przez wojska rosyjskie, później niemieckie, zanim z powrotem stał się szpitalem dla pracowników fabryk. W okresie okupacji niemieckiej podczas II wojny światowej, szpital służył mieszkańcom Litzmanstadt Ghetto, a po 1942 roku został przekształcony w zakład produkcji artykułów odzieżowych. Po wojnie szpital przeszedł gruntowną odbudowę i pełnił funkcje medyczne przez kolejne dekady.Na uwagę zasługuje również fakt, że szpital zyskał miano centrum ortopedycznego, które w pełni funkcjonowało od 1951 roku. Pomimo przeniesienia ortopedii do nowo wybudowanego Centrum Kliniczno-Dydaktycznego Uniwersytetu Medycznego w 2014 roku, historyczne znaczenie tego miejsca pozostaje niezapomniane.