Cmentarz ewangelicko-augsburski w Pabianicach to miejsce o wyjątkowym charakterze, które z pewnością zainteresuje miłośników historii, architektury oraz genealogii. Znajduje się w północnej części zespołu pabianickich nekropolii, a główne wejście prowadzi z ulicy Orlej przez urokliwą ulicę Ewangelicką. To miejsce nie tylko wiecznego spoczynku, ale też historii sięgającej XIX wieku, otoczonej aurą przeszłości przemysłowego rozkwitu miasta.
Cmentarz położony jest w spokojnej, pełnej zieleni części Pabianic. Posiada charakterystyczny układ, który konsekwentnie rozszerzany był od momentu założenia. Znajdziemy tu wiele nagrobków pabianickich rodzin, związanych z intensywnym rozwojem przemysłu w regionie, co dodaje miejscu historycznego znaczenia. Istotnym punktem krajobrazu jest majestatyczna kaplica – mauzoleum, zaprojektowana na planie kwadratu, z wieżami stanowiącymi pylony i zwieńczona imponującą kopułą.
Nekropolia jest miejscem spoczynku wielu znanych postaci związanych z Pabianicami. Znajduje się tu między innymi grób Ludwika Schweikerta, założyciela zakładu farmaceutycznego, istniejącego obecnie pod nazwą Polfa. Na uwagę zasługuje także mogiła Eduarda Vortheila, pioniera kinematografii na ziemiach polskich, oraz Filantropa Teodora Endera. Owe nagrobki stanowią część historycznego dziedzictwa cmentarza i podlegają sukcesywnej konserwacji, zachowując pamięć o przeszłości miasta.
Cmentarz powstał po objęciu parafii protestanckiej w Pabianicach przez pastora Daniela Biedermanna, około roku 1832. Początkowo otoczony był parkanem, a w ciągu XIX wieku jego teren był kilkakrotnie poszerzany, zwłaszcza po epidemii cholery w 1852 roku, która znacząco zwiększyła liczbę pochówków. W latach 70. XIX wieku na cmentarz przeniesiono dzwonnicę z pobliskiego kościoła. Dzisiaj miejsce to służy pochówkom osób różnych wyznań, co świadczy o jego ewolucji na przestrzeni dekad.
Jednym z najbardziej imponujących elementów cmentarza jest kaplica – mauzoleum, wzniesiona według projektu Johannesa Wendego w latach 1907–1909. Ufundowana przez Zofię Kindler na cześć swojego męża, pierwotnie miała służyć jako mauzoleum rodziny Kindlerów. Z uwagi na ograniczenia prawne dotyczące pochówków, fundatorka przekazała budynek parafii ewangelickiej, która przekształciła go w kaplicę pogrzebową. Budowla odznacza się postsecesyjnym stylem modernizmu, a jej architektura jest inspirowana wiedeńskim kościołem św. Leopolda.


ul. Jana Pawła II 57


Grobelna 8


ul. Kilińskiego 3


Warszawska 34


Jana Pawła II 46


20 Stycznia 77


Popławska 22
Odkryj najlepsze miejsca na mapie turystycznej