Kościół świętych Piotra i Pawła w Pabianicach

Opis atrakcji

Co zasługuje na uwagę

Kościół świętych Piotra i Pawła w Pabianicach zachwyca swoimi architektonicznymi detalami, które przyciągają turystów z całego regionu. Szczególnie godne uwagi są jego ozdobne elewacje oraz zachowane elementy z pierwotnego wyposażenia, które podkreślają charakter świątyni. Dodatkowo, położenie kościoła w samym sercu miasta czyni go łatwo dostępnym dla odwiedzających.

Architektura zewnętrzna

Kościół ma formę rotundy wpisanej w plan krzyża, co nadaje mu unikalny wygląd. Charakterystycznym elementem zewnętrznej architektury jest stożkowy dach ze znajdującą się na szczycie latarnią. Fasada kościoła została wzbogacona o figury apostołów: św. Piotra i św. Pawła, które wykonał warszawski rzeźbiarz Aleksander Pruszyński. Te detale czynią z kościoła interesujący obiekt zarówno dla miłośników architektury, jak i historii sztuki.

Wieże

Kościół w Pabianicach nie posiada tradycyjnych wież, co jest charakterystyczne dla tego typu budowli o planie rotundy. Zamiast tego, jego bryła zdobi wspominana wcześniej latarnia, która pełni funkcję symbolicznego zwieńczenia budowli.

Wnętrze kościoła i jego zabytki

Wnętrze świątyni kryje wiele zabytkowych elementów, które przyciągają uwagę odwiedzających. Wśród nich znajduje się marmurowa chrzcielnica sprowadzona z Saksonii w 1864 roku z inicjatywy miejscowego fabrykanta Gottfrieda Krusche. Ołtarz kościoła składa się z dwóch kondygnacji, a wyższa z nich pełni funkcję ambony. Obraz ołtarzowy, przedstawiający Jezusa modlącego się w ogrodzie Gethsemane, jest dziełem Wojciecha Gersona, znanego polskiego artysty. Choć zabytkowe witraże pochodzące z Saksonii nie przetrwały do dziś, wnętrze wciąż zachwyca swoim wystrojem, a dodatkowo na chórze można podziwiać organy firmy Gebrüder Walter z zachowaną mechaniczną trakturą.

Historia kościoła

Pierwsze prace nad kościołem rozpoczęły się w 1827 roku według projektu Franciszka Reinsteina. Jego budowa trwała do 1832 roku, a poświęcenie miało miejsce 25 listopada tego samego roku. Świątynia była systematycznie doposażana oraz powiększana, a jej główna rozbudowa przypadła na lata 1875-1876. W XXI wieku, w latach 2001-2002, kościół przeszedł gruntowną renowację, obejmującą prace takie jak odgrzybienie ścian, osuszenie fundamentów, wymiana posadzki oraz instalacja nowego systemu ogrzewania, co pozwoliło mu odzyskać dawną świetność.