Pałac w Morasku to wyjątkowa willa pałacowa z 1857 roku, usytuowana na północnych krańcach Poznania. Znajduje się przy ulicy Sióstr Misjonarek 5 i wyróżnia się swoim niezwykle eklektycznym stylem, który łączy elementy neorenesansu z innymi architektonicznymi detalami. Otoczony pięknym parkiem oraz urokliwymi krajobrazami, pałac stanowi interesującą atrakcję turystyczną dla miłośników historii, architektury i przyrody. Warto ją odwiedzić, zwłaszcza że w jego okolicach znajduje się również rezerwat przyrody z meteorytem.
Podczas wizyty w Pałacu w Morasku warto zwrócić uwagę na jego oryginalną architekturę. Budynek jest trzykondygnacyjny, z charakterystycznym dwuspadowym dachem oraz sześciennym belwederem na szczycie. Uwagę przyciąga czterokolumnowy portyk przy wejściu, który stanowi pozostałość po bogato zdobionej elewacji frontowej. Chociaż niektóre dekoracje się nie zachowały, wciąż można dostrzec ślady dawnej świetności tego miejsca. Wewnątrz znajduje się 21 pokoi, salons oraz kuchnie i łazienki. Głównym punktem wnętrza są piękne drewniane schody z misternie rzeźbionymi balustradami.Nie można pominąć spaceru po parku pałacowym, gdzie rośnie imponujący dąb szypułkowy wpisany do rejestru zabytków. Otoczenie pałacu obejmuje również historyczne budowle takie jak magazyn-wozownia, spichlerz, garaże czy stodoła. Mimo częściowej dewastacji, otoczenie pałacu daje wyobrażenie o jego dawnej funkcji i znaczeniu.
Pałac w Morasku ma bogatą historię sięgającą połowy XIX wieku, gdy został zbudowany przez Constantina Douchy, francuskiego architekta. W 1883 roku majątek przeszedł w ręce Gustava von Trescow, reprezentanta jednej z najbogatszych rodzin Wielkopolski. Pałac pozostał własnością tej rodziny do 1902 roku, kiedy to sprzedano go Komisji Kolonizacyjnej. W kolejnych latach teren pałacu i okolic został przekształcony w pokazową kolonię z własnym zborem ewangelickim i szkołami.Na początku XX wieku, po parcelacji majątku, nie cieszył się on dużym zainteresowaniem kupujących. W 1913 roku zakupiony został przez Adama Griesa i pozostawał w jego posiadaniu do końca II wojny światowej. Po wojnie pałac należał do Państwowego Gospodarstwa Ogrodniczego – Naramowice, a od 1997 roku zarządza nim Archidiecezja Poznańska.
ul. Umultowska 127
ul. Tadeusza Szeligowskiego ob. 52 ark. 2 dz. 38/3, 37/2, ob. 53 ark. 7 dz. 406/3
ul. Lutycka ob. 20 ark. 08 dz. 1/9
ul. Termalna 1
ul. Święty Marcin 30
ul. Stanisława Matyi 2
Al. Marcinkowskiego 9
ul. Bułgarska 17
Odkryj najlepsze miejsca na mapie turystycznej
Dodaj nowy obiekt
Działamy na serwerach host1.eu