Lecznica „Pod koniem” w Łodzi

Opis atrakcji

Co warto zobaczyć

Najbardziej charakterystycznym elementem Lecznicy jest figura konia o naturalnej wielkości, która od dziesięcioleci przyciąga wzrok przechodniów. Ten symbol miejsca został uwieczniony w poezji Juliana Tuwima, co dodatkowo podnosi jego atrakcyjność. Historia konia jest niezwykle ciekawa — mimo iż w latach 70. uszkodzono jedną z nóg figury, została ona naprawiona, a następnie wielokrotnie konserwowana, aby mogła w dalszym ciągu zdobić dach budynku.

Historia Lecznicy

Lecznica „Pod koniem” została założona 5 grudnia 1891 roku przez Karola Hugona Warrikoffa i Alfreda Kajetana Kwaśniewskiego i szybko stała się ważnym punktem na mapie Łodzi. Jednym z jej największych osiągnięć było otwarcie pierwszego polskiego szpitala dla zwierząt wyposażonego w zaawansowany sprzęt do ratowania rannych koni, co zmieniło podejście do leczenia tych zwierząt. Podczas drugiej wojny światowej, pod niemiecką okupacją, Mikołaj Warrikoff, syn założyciela, prowadził lecznicę, co stanowiło wyzwanie w kontekście restrykcji dotyczących własności prywatnych przez Polaków. Po wojnie Lecznica została upaństwowiona, ale historia jej restytucji zaczęła się na nowo dzięki Alexandrowi Warrikoffowi. W 1997 roku odzyskał on prawa do Lecznicy, co umożliwiło kontynuację rodzinnego dzieła.

Koń

Figura konia na dachu Lecznicy to nie tylko ozdoba architektoniczna, ale także element kulturalnego dziedzictwa Łodzi. Została wspomniana przez znanego poetę Juliana Tuwima w jego dziele "Kwiaty polskie", gdzie w romantyczny sposób opisuje swoją fascynację tym wyjątkowym symbolem. Dzięki staraniom mieszkańców, koń stał się lokalnym zabytkiem, a jego renowacje, przeprowadzane co jakiś czas, umożliwiły jego długowieczność i nieprzerwaną obecność w krajobrazie miasta.