Klasztor karmelitanek bosych w Poznaniu

Opis atrakcji

Co warto zobaczyć

Choć kompleks klasztorny nie jest miejscem często otwartym dla zwiedzających ze względu na życie klauzurowe sióstr, jego otoczenie i historia przyciągają turystów. Z punktu widokowego na Wzgórzu Świętego Wojciecha można podziwiać piękne krajobrazy okolicy oraz spacerować po urokliwych uliczkach otaczających klasztor. Dla zainteresowanych historią kościelną i architekturą ważne będą także zabudowania związane z dawnymi klasztorami karmelitanek w Poznaniu.

Historia zabytku

Początki obecności karmelitów bosych w Poznaniu sięgają 1618 roku, kiedy to rozpoczęto budowę pierwszego klasztoru na Wzgórzu Świętego Wojciecha. Mimo licznych prób, takie jak fundacja przez Katarzynę Czarnkowską czy króla Jana Kazimierza i królową Ludwikę Marię Gonzagę, klasztor sióstr formalnie nie został utworzony aż do 1665 roku. Kolejne lata przyniosły wiele wyzwań, w tym oblężenie miasta i epidemie, które dotknęły także zakony.W czasach zaborów doszło do kasacji poznańskiego karmelu w 1823 roku, a zabudowania przeszły w inne ręce, m.in. zmienione na szkołę i szpital. Pragnienie powrotu karmelitanek do miasta odżywało jednak z wielokrotną siłą, czego dowodem było ponowne sprowadzenie sióstr do Poznania w XIX wieku, mimo trudnego okresu Kulturkampfu. Jednak to dopiero w 1945 roku, po trudnym okresie II wojny światowej, karmelitanki bose znalazły stałe miejsce przy ul. Święty Wojciech, gdzie istnieją do dzisiaj.

Działalność

Karmelitanki bose w Poznaniu wiodą życie kontemplacyjne, zgodne z regułą klauzury papieskiej. Skupiają się na modlitwie i medytacji, nie angażując się w działalność zewnętrzną. Pomimo życia za murami klasztoru, ich obecność była i jest wsparciem duchowym dla lokalnej społeczności, szczególnie w trudnych momentach historycznych, takich jak okres Kulturkampfu, w którym wspierały prześladowany Kościół.