Kamienica Zygmunta Dejczmana

Opis atrakcji

Co warto zobaczyć

Spacerując wokół kamienicy, na pewno zwrócą uwagę bogate, secesyjne dekoracje fasady. Wzrok przyciągają asymetryczne wykusze, okna o unikalnym, półokrągłym kształcie oraz charakterystyczne dekoracje roślinne. Znajdziemy tu motywy przedstawiające łodygi, liście, kwiaty, a także owoce sosny, kasztanowca czy winogrona. Ciekawym elementem są też masywne, ciemne cegły kontrastujące z jasnym tynkiem oraz wyrzeźbione maszkary umieszczone przy bramach.Na szczególną uwagę zasługują również balkony – wybrzuszone, o eleganckich, płynnych liniach, wspierane na żelaznych wspornikach przypominających rozchylające się gałązki. Na wysokości parteru dostrzec można fryz pełen wijących się wstęg, a części poddasza wyróżniają naczółkowe dachy i drewniane konstrukcje. Na dziedzińcu, zamykającym kamienicę od zachodu, znajduje się malowniczy, jednopiętrowy pawilon z wieżyczką, dopełniając tym samym uroku całości tego miejsca.

Historia zabytku

Kamienica powstawała w dwóch etapach, z których pierwszy rozpoczął się w 1902 roku według projektu wybitnego architekta Gustawa Landau-Gutentegera. Początkowo budynek posiadał zaledwie połowę swojej obecnej bryły. W 1911 roku nieruchomość zakupiło małżeństwo Stanisława i Matyldy Heimannów, które zdecydowało się na jej rozbudowę. Kierownictwo nad projektem przejął architekt Romuald Miller, czego efektem była rozbudowa kamienicy do obecnej formy w 1912 roku.Okres II wojny światowej nie oszczędził budynku, który uległ znacznym zniszczeniom. Na szczęście, z czasem, dokładnie pod koniec XX wieku, przeszedł gruntowną renowację, odzyskując dawny blask. Kamienica została wpisana do rejestru zabytków w 1971 roku, co potwierdza jej historyczne i architektoniczne znaczenie dla miasta.