Kamienica Karola Wutke

Opis atrakcji

Co warto zobaczyć

Fasada kamienicy Karola Wutke zachwyca trzynastoosiowym układem z bocznymi ryzalitami i centralnym wykuszem. Charakteryzuje się wysokim mansardowym dachem i dekoracyjnymi szczytami. Warto zwrócić uwagę na użycie czerwonej cegły klinkierowej, która nadaje budynkowi charakterystyczny wygląd. Na elewacji znajdują się również dekoracyjne tonda przedstawiające niemieckich malarzy renesansowych: Hansa Holbeina i Albrechta Dürera, co dodaje kamienicy artystycznego wyrazu.We wnętrzach budynku odkrywać można liczne cenne elementy wyposażenia, które trafiły do rejestru zabytków. Na pierwszym piętrze znajdują się drewniane, żłobkowane stropy oraz eklektyczne drzwi z dekoracją rzeźbiarską. Na drugim piętrze imponują sztukatorskie dekoracje sufitów oraz potężny, trzy metry wysoki kaflowy piec. Wszystko to współtworzy unikalną atmosferę tego miejsca.

Historia zabytku

Początki kamienicy Karola Wutke sięgają 1878 roku, kiedy to łódzki przedsiębiorca nabył parcelę przy ulicy S. Jaracza. Karol Wutke, pochodzący z Festenbergu, początkowo prowadził na działce stolarnię, którą rozbudował do fabryki mebli wyposażonej w maszynę parową. W 1898 roku powstała kamienica i druga, mieszkalna oficyna, dając schronienie zarówno produkcji, jak i mieszkańcom.Fabryka mebli była ważnym punktem przemysłowym w Łodzi, choć z czasem, wraz z kłopotami gospodarczymi po I wojnie światowej, przedsiębiorstwo przeżywało trudności. Po śmierci Karola Wutke w 1913 roku, zarząd nad firmą objął jego syn Otto, a następnie wnuczka Elza Seidel, która mimo trudności wystawiała produkty firmy na prestiżowych wystawach. Po 1945 roku funkcję fabryki przejęła Centrala Handlowa Przemysłu Drzewnego.