Kamienica Karola Hiellego i Karola Dittricha w Łodzi

Opis atrakcji

Co warto zobaczyć

Zwiedzający kamienicę powinni zwrócić szczególną uwagę na jej frontową fasadę, która wyróżnia się trzema balkonami na pierwszym piętrze, zdobionymi ażurowymi, metalowymi balustradami. Elegancji dodają jej dwa duże pilastry w porządku jońskim, które dominują centralną część budynku. Okna zdobione są półkolumnami i zwieńczone trójkątnym frontonem oraz prostym belkowaniem, co nadaje całości harmonijny, klasycystyczny charakter.

Historia zabytku

Historia kamienicy sięga lat 30. XIX wieku, kiedy to na jej miejscu istniał jeden z pierwszych szynków przy ulicy Piotrkowskiej. W połowie XIX wieku, posesja mieściła już jeden z pierwszych sklepów w tej okolicy. Na obecnym miejscu kamienicy stał wówczas drewniany dom. W 1867 roku posesja została zakupiona przez spółkę "Hielle i Dittrich", która należała do Karola Teodora Hielle i Karola Augusta Dittricha.Kamienica została wzniesiona w 1882 roku z inicjatywy Towarzystwa Akcyjnego Zakładów Żyrardowskich Hielle i Dittrich, według projektu Ignacego Markiewicza. Był to na tamte czasy niezwykle nowoczesny budynek, wyposażony w udogodnienia takie jak łazienki i toalety w każdym mieszkaniu. W 1893 roku koszt wynajęcia mieszkania w tej kamienicy przewyższał roczne zarobki robotnika, co świadczyło o jej wysokim standardzie.Na przestrzeni lat, parter kamienicy mieścił różnorodne przedsiębiorstwa, w tym skład fabryczny Zakładów Żyrardowskich oraz główny skład wyrobów Warszawskiej Dystylarni Parowej K. Sznajdera. W 1908 roku nieruchomość przeszła w ręce Abrama Dawida Eisnera, a w latach 20. XX wieku na posesji działała fabryczka nici "Rohrman i Lajzerowicz".Fascynującym elementem historii budynku jest obecność drewnianej kuczki, zbudowanej przez żydowskich mieszkańców dla obchodzenia święta Sukkot, która została usunięta w 1939 roku po wkroczeniu Niemców do Łodzi.