Gmach Sądu Okręgowego w Łodzi

Opis atrakcji

Co warto zobaczyć

Elewacja frontowa Sądu Okręgowego od strony placu Dąbrowskiego zachwyca szczególną dbałością o detale. Charakterystyczne jest jej podzielenie na trzy sekcje, z których centralna obejmuje główne wejście oraz monumentalną salę sądową. Wyróżnia się ona ryzalitem oraz zdobieniem attyką z reliefem przedstawiającym Sąd Temidy, wspieranym przez pilastry o palmowych kapitelach. Boczna część elewacji, choć bardziej stonowana, również przyciąga uwagę dzięki gładkiemu wykończeniu i emblematom lasek liktorskich na attykach. Dodatkowo, warto zwrócić uwagę na zachodnią elewację od strony ul. Narutowicza, która łączy trzy części za pomocą eleganckich arkad.

Historia zabytku

Historia gmachu Sądu Okręgowego w Łodzi sięga lat 20. XX wieku, kiedy to pojawiła się potrzeba organizacyjnego osadzenia władz sądowniczych w nowej lokalizacji w wyniku zmian po I wojnie światowej. Pierwsza siedziba sądu znajdowała się w budynku Państwowej Szkoły Włókienniczej przy ulicy Żeromskiego 115. Zlecenie na projekt nowego gmachu sądu powiatowemu architektowi Józefowi Kabanowi nastąpiło wkrótce potem. Projekt, pierwotnie przygotowany w 1925 roku, przechodził zmiany w celu redukcji kosztów. Ostatecznie ukończono go w 1930 roku, mieszcząc nie tylko Sądu Okręgowy, ale i mieszkania dla kluczowych pracowników sądownictwa. II wojna światowa przyniosła czasowe zawieszenie działalności sądu. Po wojnie budynek najpierw wykorzystano jako Sąd Wojewódzki, a później przywrócono funkcję Sądu Okręgowego. W 2010 roku kompleks sądowy został powiększony o nowy budynek, w którym znalazł się również Sąd Apelacyjny.