Fort III w Poznaniu

Opis atrakcji

Co warto zobaczyć

Turystów z pewnością zafascynuje masywna konstrukcja Fortu III, który otoczony jest suchą fosą o długości 850 metrów. Fosa o szerokości 9 metrów i wysokości 5,5 metra z murowanymi skarpami oraz pięcioma kaponierami robi imponujące wrażenie. Do zwiedzania udostępniono wnętrza fortu, gdzie znajdują się także historyczne prochownie, które mogły pomieścić aż 35 ton prochu. Spacerując wokół, można dostrzec różnorodne detale architektoniczne, które przenoszą odwiedzających w dawne czasy potężnych umocnień. Dodatkowo, na terenie fortu odbywają się różnorodne wydarzenia kulturalne, które podkreślają jego historyczne znaczenie.

Historia zabytku

Fort III został zbudowany w latach 1877-1881 i pierwotnie nosił nazwę Graf-Kirchbach. Po zmianach politycznych w 1931 roku obiekt przyjął imię generała Józefa Niemojewskiego jako hołd dla polskiego dowódcy. Podczas bitwy o Poznań 6 lutego 1945 roku fort odegrał kluczową rolę, gdy żołnierze 117 Dywizji Piechoty dokonali strategicznego wyłomu między Fortem IIa a Fortem III. Po wielu latach służby militarniej, w 2011 roku obiekt został udostępniony do zwiedzania dzięki staraniom Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Fortyfikacji.

Lokalizacja i konstrukcja

Fort III usytuowany jest na terenie Nowego Zoo w Poznaniu. Dzięki bliskości do malowniczej rzeki Cybiny i jeziora Maltańskiego, miejsce to jest doskonałym punktem rozpoczęcia wypraw po okolicy. Budowlę otacza sucha fosa, a na barkach fortu umieszczono dodatkowe baterie. Labirynty korytarzy i niezwykłe rozwiązania architektoniczne, takie jak pancerne stanowiska obserwacyjne W.T.90 dla piechoty, sprawiają, że konstrukcja stanowi cenny przykład architektury militarnej XIX wieku.

Przebudowy

Po zbudowaniu w XIX wieku Fort III przeszedł liczne modernizacje, by dostosować się do zmieniających się potrzeb wojskowych. W 1889 roku na barkach fortu dodano nowe baterie, a w kolejnych latach pojawiły się nowe pancerne stanowiska obserwacyjne. W czasie II wojny światowej fosy zostały przykryte, co stanowiło część kolejnych adaptacji fortu. Pomimo planów przekształcenia fortu w ogromne egzotarium, budowa ta nigdy nie została zrealizowana, pozostawiając w swojej pierwotnej formie część koszarową.