Dwór na Rudniczem w Poznaniu

Opis atrakcji

Co warto zobaczyć

Odwiedzając Dwór na Rudniczem, koniecznie warto zwrócić uwagę na bajeczny park, w którym dominuje niezwykle bogaty starodrzew. Podziwiać można tu majestatyczne klony, topole, kasztanowce, dęby i lipy, które sięgają nawet 30 metrów wysokości. Prawdziwą atrakcją jest również około stuletnia jabłoń, dodająca temu miejscu wyjątkowego uroku.Centralnym elementem parku jest niewielki staw, znany jako glinianka, który kryje w sobie urokliwą wysepkę, połączoną z lądem kładką. Znajduje się tu także figura Matki Boskiej, która od lat przyciąga odwiedzających. Na terenie parku można również odnaleźć pozostałości dawnej cegielni, której los zmieniał się przez lata i której teren przekształcono w kort tenisowy.

Historia zabytku

Dwór na Rudniczem powstał na początku XIX wieku i od tamtej pory przeszedł wiele interesujących transformacji. W roku 1926 obiekt został rozbudowany, a jego zabudowania pełniły różnorodne funkcje na przestrzeni lat. Szczególnie interesującym epizodem z historii dworu jest fakt, że w jego stajniach stacjonowały konie armii napoleońskiej w trakcie inwazji na Moskwę, co dokumentują zapisy w Archiwum Państwowym.Początkowo ten malowniczy zakątek należał do księdza Ignacego Cwojdzińskiego, a później przechodził w ręce różnych właścicieli, w tym Edwarda Ephraima i doktora Zygmunta Szymańskiego, który znacząco przyczynił się do rozwoju miejscowej cegielni. W czasach wojny majątek został zajęty przez Paula Boehma, a dr Szymański został wysiedlony.Po wojnie dr Szymański powrócił i ponownie ożywił cegielnię, która stała się znana z produkcji kształtek nawiązujących do średniowiecznej cegły. Losy cegielni uległy jednak zmianie w czasach PRL-u, kiedy to władze przejęły nad nią kontrolę. Cegielnia, jak i folwark, zostały znacjonalizowane w 1953 roku, a właścicielka zamieszkiwała dwór, który do dziś pozostaje w rękach rodziny Komorowskich.