Dom Brandtów w Poznaniu

Opis atrakcji

Co warto zobaczyć

Dom Brandtów przyciąga uwagę swoich gości przede wszystkim wyjątkową fasadą. Charakterystycznym elementem konstrukcji jest szeroki wykusz, który nadaje mu wyjątkowy wygląd. Zwieńczeniem budynku jest wysokie mansardowe pokrycie dachowe, które czyni ten zabytek widocznym z daleka. Na dolnych kondygnacjach uwagę przyciągają przeszklone lokale, które umożliwiają dostrzeżenie bogatej historii handlowej tego miejsca. Mimo wymiany wielu elementów dekoracyjnych na przestrzeni lat, budynek zachowuje swoją dawną ducha.Interesującym architektonicznym szczegółem, który warto zauważyć, są dwie płaskorzeźby umieszczone przy wejściu – Łuczniczka i Dyskobol. Choć obecnie mogą być trudne do odnalezienia z powodu ich zaginięcia po przemianach ustrojowych, ich pierwotna obecność dodawała artystycznego charakteru i nawiązywała do historii sklepu z artykułami sportowymi, który działał w tym miejscu w XX wieku.

Historia zabytku

Historia Domu Brandtów rozpoczyna się w 1912 roku, kiedy to na parceli przy Placu Wolności 8 powstała imponująca kamienica wzniesiona dla kupców Leopolda i Bertholda Brandtów. Budynek ten, prawdopodobnie zaprojektowany przez Martina Sonnabenda, początkowo mieścił "Magazyn sprzętów kuchennych, szkła i porcelany" firmy Moritz Brandt, jak również sklep Stefana Centowskiego z konfekcją męską. Jego projekt, charakteryzowany jako niezdecydowany architektonicznie, stanowił kontrast dla pobliskiej architektury, jednak zyskał uznanie za indywidualny styl.W czasach PRL-u, w ramach dostosowywania do ówczesnych standardów moralnych, dodano do płaskorzeźb spodenki sportowe, które jednak zaginęły podczas przemian systemowych. Pomimo różnorodnych ocen architektonicznych, Dom Brandtów wciąż pełni rolę w życiu miasta, mieszcząc teraz m.in. siedzibę neoBANK-u.