Budynek przy ul. Głogowskiej 48/50 w Poznaniu to wyjątkowy przykład architektury mieszkalno-usługowej, zlokalizowany w centralnej części dzielnicy Łazarz. To miejsce z pewnością zainteresuje pasjonatów architektury i historii miasta, szczególnie tych, którzy cenią sobie modernistyczne rozwiązania z początku XX wieku. Położony tuż obok głównego wejścia do Parku Wilsona, budynek nawiązuje do okresu przygotowań do Powszechnej Wystawy Krajowej, co dodaje mu historycznego znaczenia.
Budynek przy ul. Głogowskiej 48/50 charakteryzuje się elegancką elewacją ozdobioną parą pilastrów z korynckimi głowicami, które dodają mu prestiżu i klasy. Żółte obramowania okienne i gzymsy były nowatorskim rozwiązaniem architektonicznym tego okresu, które stało się inspiracją dla kolejnych projektów w Poznaniu. Dodatkowym atutem jest wysoki łamany dach kryty dachówką, który dopełnia całości tej imponującej konstrukcji.
Budynek został zaprojektowany przez Władysława Czarneckiego i wzniesiony w latach 1927-1928. Początkowy projekt zakładał dwukondygnacyjną budowlę, jednak wizja Czarneckiego, wsparta sugestiami Stefana Cybichowskiego, doprowadziła do podwyższenia konstrukcji do czterech kondygnacji. W zamyśle architekta zasłonięcie monumentalnej szkoły neorenesansowej było wręcz pożądane, co świadczy o jego modernistycznym podejściu. Parter budynku początkowo zajmowały instytucje finansowe takie jak Bank Miasta Poznania oraz sklepy różnych branż, podczas gdy górne piętra przeznaczono na mieszkania komunalne. Kamienica stała się również domem dla znanego rzeźbiarza i artysty kabaretowego, Ludwika Pugeta, który miał tu swoją pracownię.
ul. Berwińskiego 2/4
ul. Strusia 3/3a
ul. Głogowska 40
ul. Berwińskiego 5
ul. Termalna 1
ul. Święty Marcin 30
ul. Stanisława Matyi 2
Al. Marcinkowskiego 9
ul. Bułgarska 17
Odkryj najlepsze miejsca na mapie turystycznej
Dodaj nowy obiekt
Działamy na serwerach host1.eu