Łejery

Opis atrakcji

Architektura

Chociaż architektura samego obiektu Łejery nie jest szczegółowo opisana w materiałach źródłowych, serce tego miejsca bije w przestrzeni, gdzie spotykają się młodzi artyści z pedagogami pełnymi zaangażowania. Dzięki kreatywnemu wykorzystaniu dostępnej przestrzeni, Łejery emanuje przyjaznym środowiskiem, sprzyjającym nauce poprzez teatr i sztukę.

Historia

Łejery powstały w 1975 roku jako Harcerska Drużyna Artystyczna, z biegiem lat przekształcając się w grupy teatralne, a następnie w 1990 roku w Szkołę Podstawową „Łejery”. Twórcą teatru jest Jerzy Hamerski, który wraz z Elżbietą Drygas stworzył strukturę, łączącą elementy edukacyjne z pozornie lekką, ale głęboką działalnością artystyczną. To miejsce od zawsze promuje rodzinność i współpracę, także z rodzicami, tym samym tworząc unikalną społeczność, w której dzieci mogą rozwijać swoje talenty i zdobywać pewność siebie.

Dorobek artystyczny

Łejery mogą się poszczycić wieloma teatralnymi przedsięwzięciami. W repertuarze znajdziemy takie produkcje jak „Romeo i żulia” czy „Opera o Kolumbie”, które wielokrotnie zdobywały nagrody, np. dwie Złote Jodły na Harcerskich Festiwalach w Kielcach. Teatr realizował również programy telewizyjne o wartości edukacyjnej, w tym cykle „Wyłącz telewizor” oraz „Śpiewanki rodzinne”. Co ciekawe, Łejery nie boją się podejmować trudnych tematów społecznych, czego przykładem są spektakle odnoszące się do praw dziecka czy przeciwdziałania przemocy.

Osoby związane z Łejerami

Łejery wspierały i inspirowały wiele znanych osobistości, takich jak poetka Wanda Chotomska, której twórczość odcisnęła znaczące piętno na repertuarze teatru, czy aktorzy Witold Dębicki i Piotr Gąsowski, którzy zaczynali swoje artystyczne kariery właśnie tutaj. Ponadto, Mariusz Matuszewski pracował jako aranżer łejerskich piosenek, a Emilia Waśniowska, patronka łejerskiej szkoły, tworzyła teksty piosenek od serca.