Wzgórze Kupały

Opis atrakcji

Opis wzgórza

Wzgórze Kupały przecina linia kolejowa nr 406, nad którą przerzucona jest unikalna stalowo-drewniana kładka. Przechadzka po okolicy pozwala cofnąć się w czasie do XIII wieku, kiedy okoliczne tereny były częścią winnic założonych przez klasztor cysterek ze Szczecina. Sama nazwa "Elisenhöhe" nawiązuje do wizyty przyszłego króla Prus, Fryderyka Wilhelma IV, i jego żony Elżbiety Ludwiki Wittelsbach. Do czasów II wojny światowej wzgórze cieszyło się popularnością jako miejsce spacerowe, z restauracją i punktami widokowymi.

Widoki ze wzgórza

Chociaż obecnie punkt widokowy na wzgórzu jest w dużej mierze zasłonięty przez drzewa i krzewy, w przeszłości oferował rozległy widok na Dolinę Dolnej Odry. Mimo tego, otoczenie wzgórza i jego naturalna flora nadal przyciągają tych, którzy pragną uciec od zgiełku miasta i zatopić się w zieleni.

Atrakcje turystyczne

Na Wzgórzu Kupały znajduje się dobrze zachowany schron z czasów II wojny światowej, który stanowi ciekawostkę dla miłośników historii. Spacerując po terenie wzgórza, można także podziwiać zachowany układ drzewostanu, przypominający o dawnej świetności tego miejsca jako ogrodu działkowego, położonego przy dolinie strumienia Gręziniec.

Historia

Początki Wzgórza Kupały sięgają XIII wieku, kiedy to obszar ten przynależał do klasztoru cysterek. Wiek XIX przyniósł wzgórzu nową nazwę - Elisenhöhe, która upamiętnia wizytę cesarskiego następcy tronu. Okres międzywojenny to czas największej popularności wzgórza, które stało się wówczas znanym miejscem rekreacyjnym z restauracją i licznymi ścieżkami spacerowymi. Choć współcześnie niektóre z tych atrakcji zniknęły, historia nadal oddziałuje na urok tego miejsca.