Fort Anioła

Opis atrakcji

Co warto zobaczyć

Odwiedzając Fort Anioła, koniecznie zwróć uwagę na trzykondygnacyjną rotundę, która jest główną częścią obiektu. Ta majestatyczna budowla jest zwieńczona tarasem i basztą obserwacyjną. W zewnętrznych ścianach rotundy znajdują się liczne otwory strzelnicze przeznaczone dla dział i broni ręcznej, które pozwolą Ci poczuć atmosferę dawnej fortyfikacji.Wokół rotundy znajdują się wały ziemne o pentagonalnym kształcie, które otaczają budowlę, tworząc dodatkową linię obronną. Brama obronna, wyposażona w stanowiska artyleryjskie i strzeleckie, nadal zachowuje stalowe koła używane do podnoszenia zwodzonego pomostu przez fosę. Po obu stronach przesmyku bramy można zobaczyć małe magazyny broni i amunicji. To wszystko tworzy niesamowitą scenerię, która przemawia do wyobraźni.Warto również zwiedzić zachowane remizy artyleryjskie oraz mały magazyn amunicyjny. W forcie można jeszcze zobaczyć owalne otwory szybu dawnej windy, które niegdyś służyły do transportu amunicji na wyższe piętra. Kamienne, spiralne schody wiodące z parteru na taras fortu to kolejny element, który z pewnością przyciągnie uwagę zwiedzających.

Historia zabytku

Fort Anioła powstał w latach 1854-1858 i początkowo miał na celu obronę zachodniej części Twierdzy Świnoujście od strony lądu. W 1863 roku fort otoczono wałami ziemnymi z podwójną fosą wodną, co zwiększyło jego zdolności obronne.W ciągu kolejnych lat, w wewnętrzny wał ziemny wkomponowano schrony dla dział polowych, magazyn amunicyjny oraz schron dla kanonierów. Pod koniec XIX wieku fort zyskał łączność telegraficzną i wprowadzono do niego sieć energetyczną. Podczas II wojny światowej obiekt połączono kolejką wąskotorową z innymi fortyfikacjami twierdzy, a wokół fortu pojawiły się stanowiska karabinów maszynowych.W okresie międzywojennym fort przystosowano do wojny chemicznej, montując gazoszczelne drzwi i pokrywy pancerne okien. Na baszcie utworzono stanowisko przeciwlotniczej stacji radiowej. W maju 1945 załoga fortu ewakuowała się na zachód bez walki, a po wojnie obiekt zajęła sowiecka marynarka, wykorzystując go jako punkt obserwacyjny.