Pomnik „Tym, którzy nie powrócili z morza” w Szczecinie

Opis atrakcji

Opis pomnika

Pomnik jest złożoną kompozycją artystyczną, która łączy w sobie wiele symboli związanych z żeglugą i tragicznymi losami marynarzy. Centralnym elementem jest forma przypominająca wrak statku dramatycznie wbitego w molo, którego istotną częścią jest maszt – krzyż zatopionego statku. Ten symboliczny krzyż emanuje z niego jak sztormowa fala. Przed pomnikiem znajduje się plac wyłożony płytami z datą „1989”, a teren jest ogrodzony łańcuchami kotwicznymi i wyposażony w latarnie okrętowe, co dodaje całości autentycznego morskiego charakteru.Z tyłu pomnika wznosi się półkolisty mur, na którym umieszczone są tabliczki z nazwami statków oraz nazwiskami nieodnalezionych bądź zaginionych marynarzy. Na dzień odsłonięcia pomnika w 1989 roku znajdowało się tam 175 mosiężnych tabliczek z nazwiskami tych, którzy odeszli w wodne przestworza, a pod koniec 2007 roku liczba ta wzrosła do 258.

Historia

Symbolika pomnika

Wszystkie elementy pomnika są naładowane głęboką symboliką, która przenika jego formę i znaczenie. Wrak statku wbity w molo z pustym pachołkiem oraz maszt-krzyż to nawiązanie do dramatycznych i tajemniczych losów marynarzy, którzy nigdy nie zdołali powrócić do domów. Taki artystyczny przekaz wzmacnia ludzki aspekt oraz heroizm tych, którzy zginęli na morzu

Pomnik został uroczyście odsłonięty 15 października 1989 roku, a ceremonii tej przewodniczył biskup Kazimierz Majdański. Uroczystość rozpoczęła się symbolicznym uderzeniem w dzwon okrętowy czterech „szklanek”. W wydarzeniu uczestniczyli Bogusława Mazurowska, wdowa po marynarzu z MT „Athenian Venture”, oraz dwaj chłopcy – Jurek Pasławski, który stracił swoich rodziców na tym samym statku 22 kwietnia 1988 roku, oraz Przemek Urbański, którego dziadek zginął 10 stycznia 1965 roku na MS „Nysa”. Pomnik pełni także funkcję miejsca, gdzie co roku obchodzona jest inauguracja roku akademickiego szczecińskiej Akademii Morskiej..