Pomnik księdza Ignacego Skorupki

Opis atrakcji

Szczegółowe cechy architektoniczne

Projekt autorstwa Franciszka Sługockiego robi ogromne wrażenie swoim kunsztem i detalicznym wykończeniem. Na cokole monumentu góruje figura Jezusa niosącego krzyż, która stanowi kopię pracy rzeźbiarza Andrzeja Pruszyńskiego zlokalizowanej przy Kościele Św. Krzyża w Warszawie. Artystyczne prace liternicze wykonał utalentowany Wacław Konopka.Cokół zdobią cztery brązowe płaskorzeźby, które w sugestywny sposób przedstawiają kluczowe momenty z życia księdza Skorupki. Pierwsza z nich ukazuje księdza w modlitwie i objawiającego się mu Jezusa. Druga scena przedstawia moment ataku pod Ossowem z dzielnym kapłanem przewodzącym żołnierzom z krzyżem w ręku. Trzecia płaskorzeźba oddaje hołd żołnierzom niosącym ciało poległego Skorupki, w której artysta przedstawił siebie jako jednego z nich. Ostatnia ze scen to alegoryczny obraz kobiety w królewskiej koronie, prawdopodobnie Maryi Królowej Polski, stojącej pośród dwóch orłów w koronie lub rozdzielonego orła, symbolizującego herb Rosji.Pomnik dodatkowo opatrzony jest inskrypcją, która głosi: "Księdzu Ignacemu Skorupce poległemu na polu chwały pod Radzyminem 14 sierpnia 1920 roku łodzianie – Łódź dnia 15 sierpnia 1930 roku".

Rys historyczny pomnika

Pomysł budowy pomnika ku czci księdza Ignacego Skorupki zrodził się w 1926 roku, kiedy to powołano komitet odpowiedzialny za jego realizację. W latach 1926-1927 w siedzibie Komendy Chorągwi Łódzkiej Związku Harcerstwa Polskiego odbywała się wystawa projektów, z której ostatecznie wybrano pracę Franciszka Sługockiego. Monument, odsłonięty i poświęcony przez biskupa łódzkiego Wincentego Tymienieckiego 15 sierpnia 1930 roku, stał się miejscem pamięci i czci.Niestety, w listopadzie 1939 roku pomnik został zniszczony przez okupujących Łódź Niemców. Figura Jezusa oraz pamiątkowe tablice zostały wówczas zabezpieczone przez diecezjalne struktury. Po zakończeniu okupacji, przez długi czas komunistyczne władze nie wyrażały zgody na rekonstrukcję pomnika w jego pierwotnej lokalizacji. Udało się to dopiero w 1989 roku, kiedy pomnik powrócił na swoje miejsce przed archikatedrą św. Stanisława Kostki, odzyskując dawną świetność i znaczenie.