Lapidarium żydowskie w Kołobrzegu

Lapidarium żydowskie w Kołobrzegu, zaprojektowane przez Zygmunta Wujka i otwarte 24 października 2000 roku, jest miejscem pamięci znajdującym się w parku nadmorskim przy zbiegu ulic Zdrojowej i Mickiewicza. Powstało na terenie dawnego cmentarza żydowskiego i upamiętnia społeczność żydowską Kołobrzegu, która miała znaczący wpływ na rozwój miasta, szczególnie jako uzdrowiska. Jest to miejsce, które może zainteresować turystów o zainteresowaniach historycznych i kulturalnych.Centralnym elementem lapidarium jest sześć ocalałych macew, które zostały ustawione na planie gwiazdy Dawida. Te nagrobki pochodzą z dwóch żydowskich cmentarzy w Kołobrzegu, które istniały przed II wojną światową: jeden znajdował się przy zbiegu ulic Zdrojowej i Mickiewicza, a drugi przy ulicy Koszalińskiej. Obie nekropolie zostały zdewastowane podczas Nocy Kryształowej w dniach 9-10 listopada 1938 roku oraz w okresie powojennym.Na tablicy pamiątkowej umieszczono inskrypcję w językach polskim, hebrajskim i niemieckim, informującą, że w miejscu lapidarium w latach 1812-1938 istniał cmentarz żydowski, który zniszczono podczas II wojny światowej przez Niemców. Tablica upamiętnia również kołobrzeską społeczność żydowską wywiezioną w 1940 roku i zamordowaną 28 października 1942 roku w obozie zagłady w Bełżcu.