Palmiarnia Poznańska

Opis atrakcji

Historia Palmiarni

Palmiarnia Poznańska powstała w 1911 roku na terenie ówczesnego Ogrodu Botanicznego, który dzisiaj jest znany jako Park Wilsona. Jej pierwszy budynek, o powierzchni 534 m², był murowany i posiadał duże powierzchnie przeszklone. Z biegiem lat, dzięki rosnącej liczbie eksponatów, kompleks rozrastał się. Już w 1924 roku dodano system połączonych szklarni, a w 1929 roku, tuż przed Powszechną Wystawą Krajową, otwarto nową, większą palmiarnię, zaprojektowaną przez architekta Stefana Cybichowskiego.Okres II wojny światowej był trudny dla palmiarni. W wyniku bombardowania wiele roślin zginęło, a struktura obiektu uległa znacznemu zniszczeniu. Mimo to, po zakończeniu wojny, już w 20 kwietnia 1946 roku większość pawilonów ponownie otwarła swoje podwoje, a dzięki darom z innych instytucji i miejscowości, jak choćby kolekcji agaw z Uniwersytetu Poznańskiego, palmiarnia szybko odzyskała dawną świetność.W 1961 roku powierzchnia palmiarni znacznie się powiększyła dzięki szklarni przekazanej przez Międzynarodowe Targi Poznańskie. Lata 80. przyniosły dalszą modernizację, w tym wymianę konstrukcji na aluminiową, co pozwoliło na zachowanie i ochronę cennych roślin przed niekorzystnymi warunkami zewnętrznymi. Nowoczesna palmiarnia została ostatecznie otwarta 1 października 1992 roku.

Inne atrakcje i ciekawostki

Nieopodal wejścia do palmiarni zwiedzający mogą podziwiać imponujący pomnik "Uwolnienie Andromedy przez Perseusza", który stanowi dodatkowy element przyciągający uwagę i podnoszący walory estetyczne tego miejsca. Ciekawostką jest również fakt, iż Palmiarnia przez blisko 50 lat była zarządzana przez Zbigniewa Wągrowskiego, znakomitego dyrektora, który przyczynił się do jej rozwoju i renowacji.