Motoarena Toruń im. Mariana Rosego

Opis atrakcji

Funkcje stadionu

Ten imponujący obiekt sportowy posiada stadion z torem, który początkowo miał długość 325 metrów. W 2017 roku zmieniono jego konstrukcję, co obecnie skutkuje długością 318 metrów. Szerokość toru waha się od 12 metrów na prostych do 18 metrów na łukach, co zapewnia zawodnikom możliwość osiągania zawrotnych prędkości i dynamicznego wyprzedzania. Projekt został dopracowany, by zapewnić komfort widzom i zawodnikom: trybuny mieszczą łącznie 15 000 widzów, wszystkie sektory są oznaczone kolorami i mają własne wejścia. Ponadto, specjalny park maszyn pomieści aż 50 zawodników.Oświetlenie stadionowe o natężeniu 1200 luksów oraz dodatkowe 1000 luksów pod dachem pozwala na organizowanie wydarzeń o każdej porze dnia. Pełne zadaszenie trybun, zmodernizowane w 2011 roku, zapewnia osłonę również dla toru. Wszystkie te rozwiązania techniczne czynią Motoarenę miejscem, gdzie można cieszyć się zawodami w komfortowych warunkach.

Historia

W miejscu, gdzie obecnie znajduje się Motoarena, wcześniej funkcjonował inny stadion żużlowy, również noszący imię Mariana Rosego, który służył toruńskim żużlowcom od 1950 roku. Budowa nowego obiektu ruszyła w czerwcu 2008 roku, a jego inauguracja odbyła się 3 maja 2009 roku. Tego dnia Unibax Toruń zmierzył się z Unią Leszno, zwyciężając w emocjonującym meczu. Motoarena szybko zdobyła uznanie, stając się gospodarzem ważnych zawodów, takich jak finał Indywidualnych Mistrzostw Polski w 2009 roku, gdzie triumfował Tomasz Gollob. Kolejnym prestiżowym wydarzeniem było ogłoszenie, że Motoarena przez lata 2010–2014 będzie gospodarzyć turniejowi z cyklu Grand Prix. Poza sportowymi emocjami, stadion gościł też koncert Roda Stewarta w 2011 roku, pokazując swoją wszechstronność w organizacji wydarzeń na światowym poziomie.

Toruńska Aleja Sportu Żużlowego

W 2019 roku, z okazji 10. rocznicy otwarcia Motoareny, w sąsiedztwie powstała Toruńska Aleja Sportu Żużlowego. Ta unikalna aleja upamiętnia zasłużone dla toruńskiego sportu żużlowego osobistości tablicami wmurowanymi w chodnik. Pierwszą z nich uhonorowano Mariana Rosego, a w kolejnych latach swoje tablice zyskali Jan Ząbik, Per Jonsson oraz Ryan Sullivan.