Kościół św. Jakuba w Toruniu

Opis atrakcji

Co zasługuje na uwagę

Na szczególną uwagę zasługuje długa i zawiła historia kościoła, który rozpoczął swoją budowę w 1309 roku. Kościół jest częścią Polskiej Drogi św. Jakuba, przyciągając pielgrzymów z całego świata, a od 2021 roku pełni funkcję sanktuarium. Zabytkowe wnętrza kryją dzieła sztuki gotyckiej oraz bogato zdobione elementy wyposażenia z różnych okresów historycznych, które podkreślają jego niepowtarzalność.

Architektura zewnętrzna

Kościół św. Jakuba charakteryzuje się imponującą bryłą zewnętrzną, ukształtowaną do 1340 roku, z efektownym prezbiterium ozdobionym wschodnim szczytem, wieżyczką schodową oraz inskrypcją fundacyjną. Warto wspomnieć o majuskułowym fryzie inskrypcyjnym, biegnącym na południe od zakrystii, co dodaje budowli niezwykłego charakteru. Podkreślenie tej bogatej dekoracji architektonicznej czyni z kościoła wyjątkowy obiekt, który zasługuje na szczególne zainteresowanie.

Wieże

Charakterystyczne dla kościoła są jego dwie wieże, z których jedna ma wysokość 49 metrów. Podwójny dach wieży, zbudowany po pożarze w 1455 roku, stanowi ważny element krajobrazu Torunia i dodaje budynkowi monumentalności. Z wieżą związana jest ciekawa historia z czasów wojny północnej, kiedy to szwedzkie wojska zrabowały dwa największe dzwony, z których jeden znajduje się obecnie w katedrze w Uppsali.

Wnętrze kościoła i jego zabytki

Wnętrze kościoła św. Jakuba zachwyca bogactwem artystycznym. Znajdują się tutaj gotyckie polichromie, imponujące figury, takie jak figura Marii z Dzieciątkiem, oraz liczne obrazy i rzeźby z różnych epok. Z epoki gotyckiej pochodzi również XVIII-wieczny krucyfiks mistyczny oraz gotycka figura Matki Boskiej Różańcowej. Warto również zwrócić uwagę na bogato rzeźbiony prospekt organowy z 1611 roku oraz inne elementy z okresu protestanckiego, które przetrwały próbę czasu.

Historia kościoła

Kościół św. Jakuba powstał na przełomie XIII i XIV wieku, a prace budowlane rozpoczęto w 1309 roku po położeniu kamienia węgielnego przez biskupa Hermana. Fara ta przechodziła przez wiele rąk, zarządzana przez cysterki, a później przez benedyktynki, przeżyła także okres protestancki. W 1724 roku w jej sąsiedztwie zaczęły się wydarzenia zwane tumultem toruńskim. Kościół był również świadkiem licznych przebudów i restauracji, które przyczyniły się do jego obecnego stanu, doskonale łącząc elementy z różnych epok.

Otoczenie kościoła

Otoczenie kościoła jest równie interesujące jak sama świątynia. Dawne zabudowania klasztorne po południowej stronie kościoła świadczą o jego bogatej historii, a Rynek Nowomiejski, na którym się znajduje, oferuje wiele możliwości poznania dalszej historii Torunia. Po przebudowie, budynki te pełnią różne funkcje, ale ich bliskość do kościoła tworzy piękną i spójną krajobrazowo przestrzeń miejską.