Kinoteatr Słońce w Poznaniu

Opis atrakcji

Historia

Powstanie Kinoteatru Słońce to ciekawa opowieść związana z rozwojem kultury w Poznaniu. Zbudowany na działce kupca Stefana Kałamajskiego, zastąpił drugie najstarsze kino w mieście, Kino Pałacowe, którego wyburzenie rozpoczęło się 3 maja 1927 roku. Budowę obiektu nadzorowała firma Franciszka Budzyńskiego, a projekt wykonał architekt Józef Schneider. Wielkie otwarcie miało miejsce 20 grudnia 1927 roku, zorganizowane z ogromnym rozmachem, inspirowane amerykańskim stylem promocji.Kino wyróżniało się nowoczesnym wyposażeniem, posiadało dwa projekcyjne aparaty, scenę oświetlaną jupiterem oraz sufitem imitującym niebo. W jednej z nisz umieszczono organy Wurlitzera, a w drugiej - miejsce na chór. Co więcej, obiekt dysponował własną elektrownią, co zapewniało niezależność w dostawach prądu oraz stałe oświetlenie dzięki 3600 żarówkom. Komfort widzów podnosiły klimatyzacja letnia i wentylacyjne ogrzewanie zimowe.Kierownictwo kina, pod dyrekcją Czesława Smoczyńskiego, oferowało różnorodny repertuar, obejmujący zarówno rozrywkę masową, jak i pokazy edukacyjne oraz seanse kina awangardowego. W niekonwencjonalny sposób promowano seanse, m.in. poprzez zrzucanie ulotek z samolotów czy wydawanie biuletynu filmowego. W ciągu pierwszych sześciu miesięcy działania kino odwiedziło aż pół miliona osób.Podczas Powszechnej Wystawy Krajowej w 1929 roku Kinoteatr Słońce stało się jedną z głównych atrakcji Poznania. Jednak losy kina dramatycznie się zmieniły podczas okupacji hitlerowskiej, kiedy to przemianowano je na Deutsches Lichtspiele i udostępniano jedynie Niemcom. W lutym 1945 roku, w trakcie walk o Poznań, obiekt został całkowicie zniszczony. Zachowały się jedynie projektory firmy Ernemann, które przeniesiono do kina Apollo, gdzie służyły aż do 1971 roku.