Zespół kapliczek słupowych na Winiarach w Poznaniu

Opis atrakcji

Architektura

Kapliczki słupowe na Winiarach to cztery zachowane budowle, które niegdyś były częścią większego zespołu. Każda z nich wyróżnia się jasnym tynkiem oraz miejscem przeznaczonym na figurę patrona w górnej części, czasem okratowanym. Nisze na kwiaty lub obrazy dodają im uroku, a różnorodność detali, takich jak blendy i liście, czyni je niepowtarzalnymi.Najstarsza z kapliczek, pochodząca z 1833 roku, została ufundowana przez bamberską rodzinę Remleinów i była dedykowana świętemu Wawrzyńcowi. Kolejne, jak kapliczka Matki Bożej z 1857 roku i kapliczki św. Józefa oraz Chrystusa Frasobliwego, wzniesione w latach 1857-1859, są przykładem lokalnej pobożności i tradycji religijnej.

Historia

Historia kapliczek na Winiarach jest ściśle związana z losami samej wsi, która została przemieszczona z okolic Cytadeli Poznańskiej w latach 20. XIX wieku z powodu budowy kompleksu fortecznego. W miejscu nowej lokalizacji brakowało kościołów katolickich, co zmusiło mieszkańców do budowy przydomowych kapliczek jako alternatywy dla większych miejsc kultu. Z czasem wieś stała się częścią Poznania, a charakterystyczne kapliczki przyciągnęły uwagę lokalnej społeczności.Kiedy w końcu lat 70. XX wieku rozpoczęto budowę wielorodzinnego osiedla Winiary, większość oryginalnej zabudowy dawnej wsi została zburzona. Wśród ocalałych były jednak cztery kapliczki, które stały się obiektem troski ze strony mieszkańców i lokalnych duchownych, jak proboszcz kościoła św. Stanisława Kostki, Janusz Szajkowski. W 1982 roku powołano Komitet Opieki nad Kapliczkami, a w 2016 wszystkie kapliczki zostały odrestaurowane i opatrzone tablicami informacyjnymi. Stały się nie tylko duchowym miejscem spotkań, ale także bezcennym świadectwem lokalnej historii i kultury.