Kapliczki przydrożne na Głuszynie i Spławiu w Poznaniu

Opis atrakcji

Architektura

Kapliczka Matki Bożej Różańcowej, znajdująca się przy ul. Daszewickiej na granicy poznańskiej dzielnicy Głuszyna, to solidna konstrukcja wykonana z cegły. Jej fasadę dzieli kilka gzymsów, a najwyższa jej część chroni oszkloną wnękę z trzema arkadami, mieszczącej ceramiczną figurę Matki Bożej. Dolne kondygnacje kapliczki zdobią nisze przeznaczone na kwiaty, co nadaje miejscu ciepłego charakteru. Obiekt otacza płotek z kutych żeliwnych prętów, a całość wieńczy czterospadowy daszek z krucyfiksem na szczycie.Kapliczka Serca Jezusa w Spławiu, usytuowana przy zbiegu ulic Spławie i Chrzanowskiej, ukazuje prostotę wiejskiej architektury sakralnej. Wzniesiona w 1946 roku, charakteryzuje się trójkątnym frontonem, w którym wmurowano element "gorejącego Serca Jezusa" — jedynego ocalałego fragmentu zniszczonej przez Niemców figury. Pokryta dachówką i uwieńczona metalowym krzyżem, kapliczka wyróżnia się swoją historyczną prostotą i autentycznością.

Historia

Kapliczka Matki Bożej Różańcowej na Głuszynie ma swoje korzenie w legendzie, według której została ufundowana przez gospodarza Mączyńskiego jako wyraz wdzięczności za odnalezienie skarbu. Ta historyczna anegdota dodaje kapliczce tajemniczości i wzbogaca jej wartość kulturową. Choć dokładna data jej powstania nie jest znana, wiemy, że kapliczka istniała już na początku XX wieku.Z kolei kapliczka na Spławiu ma szczególną historię związaną z okresem powojennym. Na jej miejscu do 1939 roku stała figura Serca Jezusa, zniszczona podczas niemieckiej okupacji. Dzięki zaangażowaniu Stanisława Barłóga, lokalnego murarza, miejsce to otrzymało nową formę. Ocalały element figury — "gorejące Serce Jezusa" — został wmurowany w nową konstrukcję, co pokazuje, jak ważnym symbolem była i jest dla lokalnej społeczności.