Kaplica św. Józefa w Poznaniu

Opis atrakcji

Architektura

Zaprojektowana przez znanego architekta Rogera Sławskiego kaplica św. Józefa jest wyrazem neoromańskiego stylu architektonicznego. Budynek wzniesiono na rzucie prostokąta, co nadaje mu jednonawowy charakter, zwieńczony dwuspadowym dachem. Charakterystyczna dla tej budowli jest czerwona cegła, która wraz z tynkowymi blendami tworzy wyjątkową fasadę. Główne wejście zdobi efektowny portal z rzeźbą św. Józefa, wpisującą się w estetyczną kompozycję schodkowo piętrzących się arkad. Wnętrze kaplicy kryje trójprzęsłową nawę pokrytą sklepieniem krzyżowym, a prezbiterium w delikatny sposób wyodrębnia się za pomocą łuku tęczowego. Warto również zwrócić uwagę na empory organowe w południowej części kaplicy, które nadają wnętrzu wyjątkowy charakter.

Historia

Kaplica św. Józefa została wzniesiona w latach 1903-1904 i pierwotnie nosiła wezwanie św. Józefa, które następnie zmieniono na kaplicę Świętej Rodziny. W 2017 roku przywrócono jej pierwotną nazwę. Przez lata kaplica pełniła istotną rolę nie tylko dla pacjentów szpitala, ale także dla społeczności lokalnej. Aktualnie jest własnością Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo.

Renowacja

Kaplica przeszła gruntowną renowację w 2017 roku. Prace obejmowały remont dachu, osuszenie fundamentów oraz odnowienie tynków na głównej nawie. Przy tych pracach naprawiono również posadzki oraz zmodernizowano instalację elektryczną, dbając o zachowanie oryginalnego charakteru budynku. Wszystkie działania realizowane były pod ścisłym nadzorem konserwatorskim, co podkreśla historyczną wartość kaplicy i jej znaczenie jako zabytku architektonicznego.