Salon 35 to niezwykła część kulturalnego krajobrazu Poznania, który w latach 1935-1939 stał się miejscem spotkań dla miłośników kapizmu i innych twórczych nurtów. To właśnie w jego przestrzeniach można było zobaczyć około pięćdziesięciu wystaw, które skupiały się na prezentacji prac wybitnych polskich artystów. Jego działalność była nie tylko wystawiennicza, ale obejmowała także liczne projekty edukacyjne, które przyciągały szeroką publiczność.
Salon 35 wyróżniał się bogatym programem wystaw, prezentującym prace artystów związanych głównie z nurtem kapistycznym. Regularnie organizowane ekspozycje przyciągały zarówno lokalnych mieszkańców, jak i gości z całej Polski, oferując unikalne spojrzenie na ówczesną sztukę. Wśród dzieł można było odnaleźć prace malarskie oraz inne formy plastyczne, które wprowadzały widzów w różnorodne światy artystyczne.
Salon 35 był miejscem, gdzie swoje prace prezentowali najznamienitsi polscy twórcy. Wśród nich znaleźli się Artur Nacht-Samborski, Jan Cybis, Józef Czapski i wielu innych. Ich dzieła nie tylko ubogacały kulturalną ofertę Poznania, ale także stanowiły przegląd różnorodnych stylów i technik artystycznych.
Poza działalnością wystawienniczą, Salon 35 angażował się w projekty edukacyjne, organizując odczyty i spotkania, które zgłębiały tajniki sztuki i kultury. Działania te miały na celu popularyzację sztuki i edukację artystyczną szerszej publiczności, czyniąc z Salonu ważne centrum wymiany intelektualnej.
Otwarcie Salonu 35 miało miejsce w listopadzie 1935 roku, a jego działalność trwała do 1939 roku. Wacław Taranczewski, jeden z czołowych artystów tego okresu, kierował instytucją, która szybko zdobyła renomę jako jedna z wiodących galerii w mieście. Choć funkcjonował krótko, jego wpływ na rozwój sztuki w Poznaniu do dziś jest pamiętany.


ul. Termalna 1


ul. Święty Marcin 30


ul. Stanisława Matyi 2


Al. Marcinkowskiego 9


ul. Bułgarska 17