Cmentarz Zasłużonych Wielkopolan

Opis atrakcji

Topografia

Cmentarz posiada zróżnicowany krajobraz, rozciąga się na szczycie wzgórza, które stopniowo opada ku północno-wschodniej polanie, będącej pozostałością po dawnych rozlewiskach Wierzbaku. Większość grobów umiejscowiona jest na szczycie oraz stokach wzniesienia, otoczonych wiekowymi lipami i kasztanowcami. Polana położona u podnóża wzgórza pełniła niegdyś funkcję masowego miejsca pochówku ofiar epidemii cholery z lat 1831-1873.

Pochowani na cmentarzu

Cmentarz jest miejscem spoczynku dla wielu zasłużonych mieszkańców Poznania i regionu. Znaleźć tu można nagrobki takich postaci jak Zofia Asnyk z Kaczorowskich, żona Adama Asnyka, czy Teofil Nepomucen Berwiński, historyk i nauczyciel. Wielu pochowanych tutaj ludzi miało znaczący wkład w naukę, kulturę i działalność społeczną w tej części Polski. Na cmentarzu znajdują się także groby symboliczne, m.in. Hipolita Cegielskiego, dla którego właściwa mogiła nie została odnaleziona.

Historia

Początki cmentarza datują się na okres pruski, kiedy to w 1804 roku, w ramach reform urbanistycznych, wyznaczono teren na nową nekropolię. Ostateczne ustalenie lokalizacji miało miejsce w 1808 roku, dzięki umowie między parafią farna a dominikanami. Pierwsze pochówki z pewnością rozpoczęły się po 1813 roku. Z czasem, w 1848 roku, w obrębie cmentarza powstał tzw. Przysionek śmierci, który istniał do 1852 roku.Pod koniec XIX wieku cmentarz zapełnił się, tracąc znaczenie jako miejsce regularnych pochówków. W czasie walk o Poznań w 1945 roku teren cmentarza doznał znacznych zniszczeń. W 1948 roku podjęto decyzję o przekształceniu go w miejsce spoczynku zasłużonych Wielkopolan, a w latach 60. dokonano rewitalizacji terenu. Dzięki staraniom społeczności oraz wsparciu władz miasta, cmentarz zyskał nową oprawę i jest obecnie chroniony przez oświetlenie i monitoring.