Park Zdrojowy w Polanicy-Zdroju to wyjątkowe miejsce oferujące oazę spokoju i uroku w samym centrum miasta. Zajmuje powierzchnię blisko 13 hektarów i jest doskonałą propozycją dla turystów poszukujących kontaktu z naturą, relaksu oraz ciekawych atrakcji uzdrowiskowych. Park jest zarządzany zarówno przez urząd miejski, jak i Zespół Uzdrowisk Kłodzkich, co zapewnia jego zadbanie i utrzymanie w doskonałym stanie.
Park Zdrojowy w Polanicy-Zdroju składa się z pięciu odrębnych części: Parku Centralnego, Parku Leśnego, Parku Józefa, Parku Szachowego oraz obszaru wokół centrum kardiologicznego. Każda z tych stref oferuje nieco inne doznania i atrakcje. Wśród najważniejszych miejsc znajdują się sanatorium „Wielka Pieniawa”, drewniana muszla koncertowa, pijalnia oraz hala spacerowa, a także Teatr Zdrojowy. Te obiekty przyciągają zarówno zwolenników kultury, jak i tych, którzy pragną rozkoszować się prozdrowotnymi właściwościami źródeł wód mineralnych.
Park Zdrojowy jest idealnym miejscem dla miłośników aktywnego wypoczynku. Rozległe tereny zielone zachęcają do spacerów, a sieć ścieżek umożliwia rekreacyjne bieganie czy jazdę na rowerze. Park stanowi także dogodny punkt wypadowy dla osób wybierających się na dłuższe trasy turystyczne biegnące przez piękne zakątki ziemi kłodzkiej, w tym do Wambierzyc, Szczytnej czy Bystrzycy Kłodzkiej.
Niezwykle bogata roślinność parku obejmuje 28 różnych rodzin botanicznych. Park zdobią przede wszystkim drzewa liściaste takie jak lipy, klony, graby, kasztanowce i jesiony. Znajdziemy tu również wiele gatunków sprowadzonych z innych kontynentów, takich jak sosna wejmutka, klon srebrzysty czy daglezja zielona, które podkreślają różnorodność tego miejsca. Wśród europejskich gatunków, które nie występują naturalnie w Polsce, można wymienić chociażby sosnę czarną. W parku znajduje się również 15 pomników przyrody, głównie w postaci imponujących drzew żywotnika olbrzymiego, topoli i jesionów.
Historia Parku Zdrojowego w Polanicy-Zdroju sięga końca XIX wieku, kiedy to odkryto i zaczęto wykorzystywać źródło borowinowe do celów leczniczych. Prawdziwy rozkwit uzdrowiska nastąpił wraz z uruchomieniem linii kolejowej z Kłodzka do Dusznik-Zdroju, co znacznie zwiększyło dostępność dla kuracjuszy i turystów. W pierwszej dekadzie XX wieku powstały tu nowe obiekty, w tym Dom Zdrojowy oraz hala spacerowa, co przyczyniło się do rozwoju uzdrowiska na powierzchni aż 116 hektarów. Po II wojnie światowej park był ogrodzony, lecz z tego rozwiązania zrezygnowano około 1970 roku.
Odkryj najlepsze miejsca na mapie turystycznej
Dodaj nowy obiekt
Działamy na serwerach host1.eu