Pałac Mostowskich w Warszawie

Opis atrakcji

Co warto zobaczyć

Warto zwrócić uwagę na architektoniczne detale pałacu, zwłaszcza na fasadę, w której wyróżnia się klasycystyczny styl z efektownym ryzalitem i charakterystycznymi elementami jak płaskorzeźbione fryzy. Na budynku znajdują się również dwie pamiątkowe tablice – jedna poświęcona oficerom i podoficerom policji państwowej oraz druga upamiętniająca kamienicę redakcji „Małego Przeglądu”. Zachwyt mogą budzić także malownicze ogrody otaczające budynek.

Historia pałacu

Początki Pałacu Mostowskich sięgają ok. 1735 roku, kiedy Jan Zygmunt Deybel, ówczesny architekt Warszawy, zbudował piętrowy dwór z trzyskładnikową fasadą. Pałac przeszedł przez ręce wielu właścicieli, a w połowie XVIII wieku obiekt został przebudowany i rozbudowany. W 1762 stał się własnością wojewody mińskiego Jana Augusta Hylzena, który dokupił dodatkowy plac i rozpoczął prace budowlane, nadając całej posiadłości bardziej reprezentacyjny charakter.Najważniejszą modernizację pałac przeszedł na początku XIX wieku, kiedy to jego właściciel, Tadeusz Antoni Mostowski, zlecił gruntowną przebudowę pod kierunkiem Antonia Corazziego. W tym czasie pałac stał się kluczowym miejscem kulturalnym i politycznym, goszczącym elity Warszawy oraz różne agencje rządowe.W okresie po zakończeniu I wojny światowej, pałac został odbudowany po zniszczeniach wojennych według projektu Aleksandra Sygietyńskiego. Dalsze prace modernizacyjne nastąpiły po II wojnie światowej, kiedy to budynek został prawie całkowicie odbudowany i zaadaptowany na siedzibę Milicji Obywatelskiej. Ostatni remont elewacji miał miejsce w latach 2005–2006.

Inne interesujące fakty

Pałac Mostowskich ma także swoje miejsce w literaturze – jest jednym z miejsc akcji powieści "Zły" autorstwa Leopolda Tyrmanda. Dodatkowo, jego unikalna architektura została wykorzystana w filmie "Pitbull", gdzie posłużyła jako tło do fabuły opowiadającej się w Warszawie. W 2020 roku, w pomieszczeniach pałacu, odsłonięto tablicę upamiętniającą sześć psów służbowych, co stanowi dowód na ciągłą pamięć i szacunek do zarówno przeszłości, jak i teraźniejszości tego miejsca.