Kopalnia Węgla Kamiennego Rozbark, usytuowana w bytomskiej dzielnicy Rozbark, to fascynujący zabytek z długą i bogatą historią. Idealna dla miłośników industrialnej architektury i historii górnictwa, kopalnia była czynną placówką od 1870 do 2004 roku. Dziś miejsce to tętni życiem jako centrum kultury, oferując unikalne połączenie tradycji z nowoczesnością.
Warto odwiedzić dawny budynek cechowni kopalni Rozbark, w którym teraz działa Teatr Tańca i Ruchu Rozbark. To nowoczesne centrum artystyczne, które zachwyca swą oryginalną ofertą kulturalną. Znajduje się tu także zabytkowy kompleks obejmujący budynek maszynowni szybu Bończyk, kotłowni oraz mur oporowy, które zostały wpisane do rejestru zabytków województwa śląskiego. Spacerując po terenie kopalni, można podziwiać zróżnicowaną architekturę przemysłową z przeszłości, która wzbogaca współczesny Bytom.
Początki eksploatacji górniczej na terenie późniejszej kopalni Rozbark datują się na 1828 rok. Pierwsze oficjalne wzmianki pojawiły się w 1839 roku, a formalna działalność górnicza rozpoczęła się w 1855 roku, kiedy to Hugo I Henckel von Donnersmarck zgłosił pole górnicze Rossberg. Kilka lat później, po zakupie przez braci Friedlaenderów, rozpoczęto drążenie szybów „Prittwitz" i „Mauve".W 1870 roku kopalnia została rozbudowana, a w 1883 roku nadano jej nazwę „Heinitz", na cześć ministra górnictwa Friedricha Antona von Heynitza. Pod koniec XIX wieku kopalnia przeżywała wiele unowocześnień, łącznie z instalacją oświetlenia elektrycznego i modernizacją sortowni węgla. W 1923 roku doszło do największego wypadku w Bytomiu, związanego z pożarem w kopalni.Ostatnie dekady działalności kopalni wiązały się z przemianami gospodarczymi, zakończonymi jej zamknięciem w 2004 roku. Pozostałości po kopalni zostały przekształcone i zaadaptowane dla nowych funkcji. Od 2007 roku zespół dawnej zabudowy kopalni Rozbark jest objęty ochroną konserwatorską, co czyni go ciekawym celem dla miłośników historii i architektury przemysłowej.