Kamienica Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności

Opis atrakcji

Co warto zobaczyć

Kiedy znajdziemy się przed Kamienicą Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności, od razu uwagę przykuwa jej monumentalna fasada. Trzykondygnacyjny budynek zdobią elementy nawiązujące do architektury wczesnorenesansowych pałaców florenckich. Z 54,8 metrowej fasady wyłania się pięć osi okiennych z okazałymi, łukowatymi przeźroczami. Szczególną uwagę zwracają konsolki w kształcie aniołów trzymające tarcze z Okiem Opatrzności, dodające budowli subtelności i tajemniczości. Parter ozdabia rustykalny wystrój, a serią gzymsów oddzielono poszczególne kondygnacje, które kończy imponujący gzyms-okap wsparty na rzędzie kroksztynów. Na dachu, dzięki zastosowaniu lukarn, pojawia się szereg użytkowych pomieszczeń, co przywodzi na myśl pomysłową adaptację przestrzeni.Jednym z unikalnych elementów kamienicy jest jej adaptacja do trudnych warunków otoczenia. Ulica Bednarska, na której znajduje się budynek, jest stroma, co wpływa na zróżnicowaną wysokość otworów drzwiowych na parterze, dodając budowli specyficznego charakteru.

Historia Kamienicy

Kamienica została wzniesiona w latach 1840-1841 według projektu wybitnego architekta Jana Jakuba Gaya. Co ciekawe, budynek powstał z wykorzystaniem istniejących murów dawnego pałacu Kazanowskich. Dzieło tego wybitnego architekta jest uznawane za jedno z ważniejszych osiągnięć warszawskiej architektury w latach 40. XIX wieku. Pomimo zawirowań historii, takich jak II wojna światowa i powstanie warszawskie, kamienica przetrwała bez większych uszkodzeń.Warto również wiedzieć, że w Warszawie stoi jeszcze jedna budowla o podobnej architekturze. To łącznik między budynkami Głównego Urzędu Miar przy ulicy Elektoralnej, który również jest projektem Jana Jakuba Gaya. Długowieczność i wytrzymałość Kamienicy Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności stanowią doskonały przykład architektonicznej doskonałości swoich czasów.