Kamienica przy ul. Mokotowskiej 51/53 w Warszawie

Opis atrakcji

Co warto zobaczyć

Podziwiając kamienicę, warto zwrócić szczególną uwagę na jej monumentalne pilastry, które zdobią front centralnej części budynku. Te imponujące elementy są kompilacją porządków korynckiego i doryckiego, a ich wysokość sięga trzech pięter. Zachwycające są też detale, takie jak ornamenty imitujące boniowanie, czy żłobkowe metopy. Dziedziniec kamienicy jest otwarty w kierunku ulicy, dzięki czemu uzyskano unikalny efekt przestrzeni.

Historia zabytku

Kamienica przy ul. Mokotowskiej 51/53, wybudowana w latach 1923-1925, od początku przyciągała uwagę elit intelektualnych. W 1927 roku została wykupiona przez ówczesny Instytut Naukowej Organizacji, a jej jeden z lokatorów, Karol Adamiecki, został upamiętniony tablicą pamiątkową na elewacji. Obecnie budynek należy do Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej Dom, jednocześnie pełniąc nadal funkcję mieszkalną z częścią handlowo-usługową.

Układ architektoniczny

Budynek składa się z trzech części: centralnej oraz dwóch bocznych skrzydeł, które są dobudówkami. Lewe skrzydło wyróżnia się licznymi balkonami z kutymi balustradami o oryginalnym łukowym kształcie. Centralna część zdobiona jest pilastrami oraz bogato rzeźbionymi narożnikami. Prawe skrzydło, w odróżnieniu do lewego, charakteryzuje się symetrycznym układem okien oraz pilastrami zakończonymi kapitelami.

Walory architektoniczne

Kamienica jest nie tylko budynkiem mieszkalnym, lecz również przykładem piękna architektonicznego niezmienionego od czasu jej budowy. W szczególności imponująca jest centralna część, której pilastry stanowią wizytówkę pracy Lalewicza. Wyróżniające są także gzymsy i zdobienia metop z motywami roślinnymi, takie jak liście akantu oraz oryginalne dekoracje balkonów i płyty czołowej frontu.